Een eregalerij voor onze afvalhelden

Pieters’ Daglicht over Denkdingen

Pieter heeft soms van die momenten waarop hij denkt: waarom hebben we dat eigenlijk niet eerder bedacht? Zo’n moment had hij toen hij las dat afvalophalers met hun portret in de Maastunnel hangen. Een prachtig eerbetoon aan mensen die dagelijks een belangrijke bijdrage leveren aan onze samenleving. De kop boven het bericht sprak boekdelen: ‘Groter eerbetoon hadden we niet kunnen geven.’

Pieter is het daar roerend mee eens. Sterker nog, hij vindt het zo’n mooi initiatief dat hij onmiddellijk dacht: waarom doen we dat in Capelle eigenlijk niet?

Want laten we eerlijk zijn. Afval ophalen is niet bepaald het beroep waar kinderen spontaan van dromen wanneer de juf vraagt wat ze later willen worden. Brandweerman, piloot, profvoetballer of YouTube-influencer. Maar vuilnisman? Dat staat vermoedelijk niet bovenaan het verlanglijstje.

Toch zijn het mensen die we iedere dag nodig hebben. Terwijl wij ons ’s morgens nog eens omdraaien, staan zij al klaar om onze afgedankte levensmiddelen, lege verpakkingen, versleten meubels en andere overblijfselen van onze consumptiemaatschappij op te halen. In weer en wind. Als het regent, stormt of vriest. En soms met temperaturen waarbij Pieter al begint te puffen als hij alleen maar naar buiten kijkt.

Ze tillen, sjouwen, trekken, duwen en manoeuvreren met containers waar je u tegen zegt. En dat allemaal terwijl wij ons soms vooral druk maken omdat de vuilniswagen vijf minuten voor onze deur staat en we daardoor niet met de auto weg kunnen.

Overigens hebben we ook nog weleens kritiek. De container is niet geleegd, het afval is niet meegenomen, er ligt een papiertje naast de vuilnisbak. En als de vuilniswagen een keer niet op de afgesproken dag verschijnt, is het gemeentelijk noodnummer vermoedelijk roodgloeiend. Alsof de afvalophaler persoonlijk verantwoordelijk is voor het verdwijnen van onze beschaving.

Maar wanneer het allemaal wél goed gaat, staan we er nauwelijks bij stil. Dan verdwijnt ons afval en daarmee ook de mensen die ervoor zorgen dat onze straten leefbaar blijven. Een beetje ondankbaar eigenlijk.

En precies daarom vindt Pieter dat het initiatief uit de Maastunnel navolging verdient.

Capelle verdient een eigen eregalerij!

Pieter ziet het al helemaal voor zich. Ergens in Capelle een mooie plek waar de portretten hangen van onze afvalophalers. Mensen van vlees en bloed, met hun eigen verhaal, hun eigen gezicht en vooral hun eigen trots op het werk dat ze doen.

En waar zou dat beter kunnen dan in winkelcentrum De Koperwiek? Dagelijks lopen daar honderden, zo niet duizenden Capellenaren voorbij. Tussen het boodschappen doen, winkelen, een kop koffie en het haastige gedoe van alledag door, worden ze dan even herinnerd aan de mensen die ervoor zorgen dat onze stad niet langzaam verandert in één grote vuilnisbelt.

Geen marmeren standbeelden, geen bronzen plaquettes en geen ingewikkelde kunstwerken waarvoor eerst een commissie van deskundigen moet worden ingesteld. Gewoon prachtige portretten, met de namen erbij. Eventueel aangevuld met een persoonlijk verhaal. Zodat we ook eens weten wie die mensen zijn die we doorgaans alleen zien als ze met hun wagen door de straat rijden.

Misschien kunnen we de galerij wel uitbreiden met andere mensen die dagelijks onmisbaar werk doen, maar zelden in het zonnetje worden gezet. De straatvegers, groenmedewerkers en andere gemeentelijke medewerkers die onze leefomgeving een beetje mooier maken.

Maar laat het vooral beginnen met de afvalophalers.

Pieter zou het een prachtig gebaar vinden. En wie weet inspireert het andere gemeenten om hetzelfde te doen. Want waardering uitspreken hoeft niet altijd met een lintje, een oorkonde of een jaarlijkse vrijwilligersavond met lauwe bitterballen.

Soms is een gezicht aan de muur al genoeg.

En misschien moeten we onszelf ook eens iets vaker realiseren dat achter iedere geleegde container een mens staat. Iemand die ervoor zorgt dat wij onze rommel kwijt kunnen en onze stad schoon blijft.

Pieter heeft in ieder geval een voorstel: gemeente Capelle, RET, winkeliersvereniging De Koperwiek, wie de handschoen ook oppakt, maak er werk van!

En als de eerste portretten hangen, komt Pieter graag even kijken. Niet om te controleren of ze allemaal recht hangen, maar om de mensen achter die portretten persoonlijk een compliment te geven.

Want wie dagelijks onze rommel opruimt, verdient het om eens flink in het zonnetje gezet te worden.

En mocht er ooit een lintje worden doorgeknipt, dan weet Pieter nog wel iemand die daarvoor in aanmerking komt. Een afvalophaler natuurlijk. Met een schaar die groot genoeg is om ook een overvolle restafvalcontainer open te krijgen.

Geef een reactie