
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Pieter inspecteert zijn tuin. Niet zomaar een vluchtige blik vanuit het keukenraam, maar een serieuze inspectie. Met de handen op de rug, de blik van een projectontwikkelaar en een denkbeeldige meetlat in zijn binnenzak. Zou er nog ergens een plekje te vinden zijn voor een hazelaar, een vlier of een ander jong boompje?
Want Pieter heeft iets met groen. Niet alleen met de kleur van zijn bankrekening na een bezoek aan het tuincentrum, maar vooral met bomen, struiken, vogels en alles wat groeit en bloeit. Een tuin zonder groen is voor hem ongeveer hetzelfde als een haring zonder uitje: technisch mogelijk, maar waarom zou je?
Hij loopt een rondje. Links staat al iets, rechts staat ook al iets en achterin heeft de natuur inmiddels zoveel ruimte ingenomen dat je bijna een routeplanner nodig hebt om bij de schuur te komen. De borders zitten vol, de struiken hebben zich breed gemaakt en de vaste planten gedragen zich alsof ze een eeuwigdurend huurcontract hebben afgesloten.
Een hazelaar erbij? Zou kunnen, maar dan moet er eerst een andere bewoner vertrekken. En Pieter is niet van plan om zijn plantenbestand op basis van een gemeentelijke herstructureringsoperatie te saneren.
Een vlier dan? Ook leuk. Maar waar? De tuin is inmiddels zo vol dat zelfs een grassprietje eerst een intakegesprek moet aanvragen.
En toen viel zijn oog op het perkje voor zijn deur, bij de ingang van het Ringvaartpark. Kijk, daar zou toch best een hazelaar en een vlier kunnen staan?
Dat perkje is overigens geen onbekende voor Pieter. Hij houdt het zelf bij. Want wie denkt dat de gemeente daar regelmatig met schoffel, hark en snoeischaar verschijnt, heeft kennelijk een heel andere gemeente voor ogen dan Pieter. De gemeentelijke groenvoorziening laat zich er zelden zien. Misschien staat het perkje niet hoog genoeg op de routekaart, misschien is het een vergeten postzegeltje in het grote Capelse groenbeheer. Wie zal het zeggen?
In ieder geval heeft Pieter zich er maar over ontfermd. Een beetje wieden, wat snoeien, zorgen dat het er netjes bij ligt. Niet omdat hij zichzelf tot gemeentelijk groenbeheerder heeft benoemd, compleet met denkbeeldig uniform en een eigen dienstauto, maar omdat hij het prettig vindt wanneer de entree van het Ringvaartpark er een beetje verzorgd uitziet.
En als je ergens plezier in hebt, doe je dat gewoon. Al zou het natuurlijk aardig zijn als de gemeente af en toe eens zou ontdekken dat er ook buiten de grote plantsoenen nog groen bestaat.
Maar kijk eens aan, terwijl Pieter zijn groene ambities aan het ontwikkelen is, komt er een bericht voorbij van Meer Bomen Nu en Duurzaam Capelle. Capellenaren kunnen gratis jonge boompjes ophalen! Hazelaars, vlieren en andere zaailingen. Op zaterdag 12 december, tussen 10.00 en 15.00 uur, bij Mient 6.
Dat klinkt Pieter als muziek in de oren. Gratis bomen! Daar kan zelfs het tuincentrum met zijn kortingsbonnen niet tegenop.
De jonge bomen zijn afkomstig van plekken waar ze weinig kans hebben om groot te worden. Vrijwilligers halen ze daar voorzichtig uit de grond en geven ze elders een nieuwe kans. De zaailingen zijn bij het ophalen ongeveer een halve tot anderhalve meter hoog. Geen volwassen eik die meteen de zon uit je woonkamer wegneemt dus, maar bescheiden jonge aanplant met toekomstplannen.
Wel moet je je vooraf aanmelden via de Bomenplanner van Meer Bomen Nu en een tijdslot kiezen. Welke soorten beschikbaar zijn, hangt af van de oogst. Een specifieke boom reserveren kan niet. Het wordt dus een beetje een groene surprise. Pieter hoopt natuurlijk op een hazelaar en een vlier. Maar als hij met een wilg thuiskomt, moet hij misschien eerst even met Adri overleggen.
Wie zelf de handen uit de mouwen wil steken, kan op zaterdag 21 november helpen met het uitgraven van zaailingen bij het Valeriusrondeel. Ervaring met bomen is niet nodig. Ook op 12 december zijn vrijwilligers welkom om te helpen uitdelen. Een vochtige oude handdoek meenemen voor de wortels is overigens een goed idee. Zelfs bomen verdienen een beetje verzorging onderweg.
En misschien zit daar wel de mooiste gedachte achter deze actie. Een boompje dat op de ene plek geen toekomst heeft, kan op een andere plek uitgroeien tot iets prachtigs. Dat geldt niet alleen voor bomen. Soms moet je mensen, ideeën en initiatieven ook gewoon een andere plek en wat ruimte geven om tot bloei te komen.
Pieter gaat dus nog maar eens kijken naar dat perkje bij het Ringvaartpark. Misschien komt er straks wel een hazelaar en een vlier bij. Hij zorgt voor het onderhoud, de bomen mogen groeien en de gemeente kan ondertussen eens komen kijken hoe het geworden is.
Misschien brengt dat de groenafdeling wel op een idee. Want een beetje groenbeheer hoeft niet altijd van bovenaf georganiseerd te worden. Betrokken inwoners kunnen veel betekenen, maar het zou toch mooi zijn als de gemeente die betrokkenheid ondersteunt in plaats van er stilzwijgend op te rekenen.
En over een jaar of twintig zitten er dan eekhoorns, vogels en buurtbewoners onder het bladerdak.
Al moet Pieter dan natuurlijk wel even opletten dat die eekhoorns niet zijn tuin komen herinrichten.
Want groen is prachtig, maar er zijn grenzen aan de participatie!
Een boom planten is een kleine daad met een lange adem. En als we allemaal een beetje ruimte maken, wordt Capelle vanzelf een stukje groener. Ook de gemeente mag daar best een steentje, of liever gezegd een boompje, aan bijdragen.
