Sinterklaas komt eraan. 

Berg de chocoladeletters maar vast op!

Pieters’ Daglicht over Denkdingen

Er zijn van die aankondigingen waarvoor een mens onmiddellijk zijn agenda trekt. De geboorte van een kleinkind, een uitnodiging voor een gratis buffet en de mededeling dat Sinterklaas onderweg is. Dat laatste nieuws bereikte Pieter deze week vanuit Capelle aan den IJssel. De Goedheiligman komt! En wel op zaterdag 14 november, rond de klok van tienen, naar het Vuykpark.

Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint!

Pieter weet niet hoe het u vergaat, maar bij die woorden krijgt hij spontaan de neiging zijn schoen te zetten. Al was het maar om te controleren of de schoorsteen nog functioneert. Dat laatste zou trouwens een aardige verrassing opleveren, want in de moderne woningen van tegenwoordig ontbreekt het nogal eens aan een fatsoenlijk rookkanaal. Daar heeft de Sint dus een logistiek probleem. Je kunt moeilijk met een stoomboot aankomen en vervolgens met een hoogwerker de flat in.

Maar gelukkig heeft Capelle de Hollandsche IJssel. Daar kan de pakjesboot tenminste nog fatsoenlijk aanleggen. Het Vuykpark vormt opnieuw het decor voor de jaarlijkse aankomst, waarbij kinderen, ouders, grootouders en andere liefhebbers van pepernoten zich verzamelen aan de waterkant.

Pieter ziet het al helemaal voor zich. De kinderen met rode wangen van de spanning. Oma met haar telefoon in de aanslag. Opa die beweert dat hij alleen voor de kleinkinderen is meegekomen, maar ondertussen harder naar de boot tuurt dan de kinderen zelf. En ergens achteraan een vader die zich afvraagt waarom hij eigenlijk geen thermoskan koffie heeft meegenomen.

Want vergis u niet: de Sinterklaasintocht is topsport. Je moet vroeg opstaan, een parkeerplek zien te bemachtigen, je kroost in de gaten houden en tegelijkertijd proberen een glimp van de Sint op te vangen. Dat alles terwijl iemand naast je met een paraplu het uitzicht op de stoomboot volledig blokkeert.

Pieter heeft de afgelopen jaren de nodige Capelse intochten voorbij zien komen. In 2021 werd het feest nog stevig ingeperkt door coronamaatregelen. Afstand houden, toegangsbewijzen voor het podiumprogramma en voorverpakt strooigoed. Zelfs de pepernoot moest zich aan de voorschriften houden.

Een jaar later verscheen er zelfs een Jetski Piet op de Hollandsche IJssel. Dat is nog eens een moderne arbeidsvoorziening voor de goedheiligman. Waar een gewone Piet zich het apezuur fietst, scheurt zijn collega over het water. Je vraagt je af wanneer de eerste elektrische bakfiets met hulppieten verschijnt.

En in 2023 trotseerden de Capellenaren de regen. Onder paraplu’s en in regenpakken werd de Sint verwelkomd. De stoomboot kwam, de fanfare speelde en de stoet trok richting het centrum. Het bewijs dat een beetje Hollands hemelwater zelfs de grootste kinderpret niet kan bederven.

Dit jaar mogen we dus opnieuw. Op zaterdag 14 november rond 10.00 uur wordt de Sint bij het Vuykpark verwacht. Meer informatie volgt via Capelse Festiviteiten. Wie niets wil missen, doet er verstandig aan de aankondigingen in de gaten te houden.

Maar terwijl Pieter zich verheugt op al dat feestgedruis, bekruipt hem ook een gedachte. Wat maakt die intocht nu eigenlijk zo bijzonder?

Het is natuurlijk de magie. De spanning, de muziek, de verklede Pieten en de verwachting dat er straks misschien iets lekkers wordt uitgedeeld. Maar het is óók dat andere. Dat kinderen en volwassenen samen naar buiten gaan. Dat opa naast een buurmeisje staat dat hij nog nooit heeft gesproken. Dat ouders elkaar helpen om een kind op de schouders te tillen. Dat een park aan de IJssel voor een ochtend verandert in een plek waar iedereen bij hetzelfde feest hoort.

En daar zit volgens Pieter de echte pakjesavondwinst.

We leven immers in een tijd waarin we elkaar soms gemakkelijker via een scherm bereiken dan met een vriendelijk woord. We kennen de meningen van wildvreemden op sociale media beter dan de namen van de mensen naast ons. Maar als Sinterklaas aankomt, staan we daar ineens allemaal. Met koude neuzen, warme handen en dezelfde vraag: zou hij ons gezien hebben?

Pieter hoopt daarom dat Capelle er op 14 november weer een prachtig feest van maakt. Met ruimte voor kinderen, geduld voor elkaar en een beetje begrip als iemand voor je neus nét iets te enthousiast met zijn telefoon zwaait.

En voor de zekerheid neemt Pieter zelf ook een tas mee. Je weet immers maar nooit. Niet voor de cadeautjes, natuurlijk. Pieter is een volwassen man en bovendien bijzonder bescheiden. Maar mocht er onverhoopt een zak pepernoten overblijven, dan is het zonde als die verloren gaat.

Tot ziens aan de IJssel!

En Sint? Als u dit leest: Pieter is dit jaar bijzonder braaf geweest. Althans, daarover verschillen de meningen.

Maar u kent hem inmiddels. Hij kijkt graag bij anderen over de schutting, zolang ze hem maar niet vragen zijn eigen administratie te laten zien.

Geef een reactie