Het probleem van het verkeerde nest

Pieters’ Daglicht over jonge mannen, jonge vrouwen en de lange weg naar de liefde

Pieters’ Daglicht over Denkdingen

Pieter moest denken aan het probleem.

Niet aan een probleem waarvoor je een commissie moet instellen, een beleidsnota over moet schrijven of drie deskundigen voor aan tafel hoeft te zetten. Nee, het was een probleem van een geheel andere orde.

De liefde. Of eigenlijk: het vinden ervan.

Want wie een beetje naar de cijfers kijkt, kan zomaar tot de conclusie komen dat de natuur in sommige Nederlandse steden een nogal curieuze bevolkingspolitiek voert.

Neem Eindhoven. Daar woonden vorig jaar 10.606 jonge mannen en 8.428 jonge vrouwen. Dat zijn op iedere honderd jonge vrouwen maar liefst 126 mannen. Pieter zag het meteen voor zich. Een soort menselijke natuurdocumentaire.

“En hier zien we de jonge Eindhovense man. Hij is technisch goed onderlegd, beschikt over een laptop van 1.800 euro en woont, ondanks zijn volwassen leeftijd, nog gezellig bij moeder op zolder.”

Daartegenover staat de jonge Eindhovense vrouw. Die heeft haar eigen kamer, studie, fiets, sociale leven en waarschijnlijk allang ontdekt waar de wasmachine staat.

High five voor die vrouwen! Jullie hebben de mannen voor het uitzoeken. Nou ja… áls die mannen tenminste ooit hun ouderlijk huis verlaten. Want daar zit volgens Pieter de crux.

Vrouwen gaan gemiddeld jonger uit huis dan mannen. Op 21-jarige leeftijd woonde volgens de aangehaalde cijfers nog 55 procent van de vrouwen thuis, tegenover maar liefst 69 procent van de mannen. 69 procent!

Dat betekent dat wanneer een jonge vrouw in Eindhoven denkt: “Misschien wordt het tijd dat ik eens een leuke jongen ontmoet,” ze volgens Pieter eerst even bij een willekeurige voordeur kan aanbellen.

“Goedemiddag. Is hier toevallig een volwassen man beschikbaar?” “Jawel hoor. Hij zit boven.” “Wat doet hij?”

“Hij studeert.” “Wat studeert hij?” “Technische informatica.”

“Kan hij koken?” “Hij kan een moederbord vervangen.”

Tja.

En toen moest Pieter denken aan Afrikaanse wilde honden.

Niet omdat hij jonge mannen daarmee wil vergelijken. Dat zou een beetje onaardig zijn. Bovendien kunnen Afrikaanse wilde honden waarschijnlijk een stuk beter luisteren. Maar die honden hebben het begrepen.

De meeste Afrikaanse wilde honden paren namelijk niet binnen hun eigen roedel. Rond hun tweede of derde levensjaar verlaten ze hun vertrouwde nest en gaan ze op zoek naar een partner. En daar nemen ze geen halve maatregelen bij.

Wetenschappers volgden drie broers in Zambia die, voorzien van een GPS-tracker, uiteindelijk maar liefst 4.000 kilometer aflegden.

Vierduizend kilometer!

Pieter stelt zich een Nederlandse student voor die voor het eerst op kamers gaat. “Waar ga je wonen?” “Tilburg.”

“Dat is toch maar twintig kilometer?” “Ja, maar ik vind het best spannend.”

De wilde hond zou hem waarschijnlijk hoofdschuddend aankijken. Die denkt: Tilburg? Ik heb gisteren nog 38 kilometer door de bush gelopen voordat ik überhaupt iemand tegenkwam.

En daar zit misschien wel een mooie les.

Die honden zigzagden door Zambia. Niet omdat ze de weg kwijt waren, maar omdat het landschap nu eenmaal zo werkt. Ze moesten gevaarlijke plekken vermijden, obstakels omzeilen en ondertussen op zoek blijven naar verbinding.

Sommigen haalden het niet. Ze kwamen in illegale vallen terecht. Een groep zussen legde ook een enorme afstand af, maar hun tocht eindigde nadat één van hen stierf.

Het verhaal is daardoor natuurlijk meer dan een grappige vergelijking met jonge mensen die nog bij hun ouders wonen.

Het gaat over ruimte. Over bewegen. Over verbinding zoeken.

Over niet blijven zitten op de plek waar je toevallig geboren bent, alleen omdat de bank daar lekker zit en moeder iedere zondag soep maakt.

Pieter denkt dat mensen daar soms ook iets van kunnen leren.

Niet dat we allemaal 4.000 kilometer moeten gaan lopen om de liefde van ons leven te vinden. Hoewel het voor sommige vrijgezellen misschien geen slecht idee zou zijn om eens verder te kijken dan de eigen studentenkamer.

Maar verbinding ontstaat zelden vanzelf. Je moet de deur uit.

Mensen ontmoeten. Een beetje verdwalen. Een verkeerde afslag nemen. Soms een paar kilometer omlopen. En vooral: durven ontdekken dat de wereld groter is dan je eigen vertrouwde roedel.

Dus jonge mannen van Eindhoven: kom van die zolder! En jonge vrouwen: houd moed. Er lopen daarbuiten nog duizenden potentiële partners rond. En mocht je hem niet in Eindhoven vinden?

Nou… De wilde honden zijn al 4.000 kilometer verder.

Misschien moet Pieter gewoon eens informeren of ze nog een cursus relatiebemiddeling geven.

Met GPS.

Geef een reactie