
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Pieter houdt van gezelligheid. Dat is geen geheim. Geef hem een tafel, een paar mensen die hij aardig vindt, iets te eten, iets te drinken en vooral voldoende tijd om uitgebreid bij te praten en Pieter is een gelukkig mens.
Maar er is één probleem.
Je kunt tegenwoordig voor ieder wissewasje een zaaltje huren. In de stad. Op een industrieterrein. Boven een restaurant. In een voormalige fabriek. Of, als het een beetje tegenzit, in een ruimte waar je vroeger je auto liet repareren en waar de geur van motorolie nog gezellig in de gordijnen hangt.
Pieter dacht daarom: het moet toch ook anders kunnen? En toen kwam Boerderij Hoogerwaard op zijn pad.
Een boerderij. Dat klinkt al meteen een stuk beter dan een vergaderruimte met systeemplafond.
Bij een boerderij verwacht Pieter geen flip-over met daarop ‘Samen naar de toekomst’, maar gras. Ruimte. Buitenlucht. Misschien een kip die zich nergens iets van aantrekt. En vooral: de mogelijkheid om met een groep mensen samen te zijn zonder dat je na drie kwartier automatisch wordt gevraagd of je nog een tweede kop koffie wilt.
Hoogerwaard is zo’n plek waar je bijvoorbeeld een verjaardag, familiebijeenkomst, jubileum of andere feestelijke aanleiding kunt vieren. Niet midden tussen het stadsrumoer, maar net even daarbuiten. En juist dat lijkt Pieter wel wat.
Want laten we eerlijk zijn: sommige verjaardagen zijn inmiddels halve producties geworden. Eerst moet er een locatie zijn. Dan catering. Dan entertainment. Vervolgens moet er een programma komen en voor je het weet zit je eigen verjaardag te presenteren alsof je de directeur van een middelgroot evenementenbureau bent.
Op een boerderij kan dat allemaal wat eenvoudiger.
Samenkomen. Kletsen. Eten. Drinken. Naar buiten. Nog wat kletsen. En voor wie dat te rustig vindt, zijn er activiteiten. Minigolf bijvoorbeeld. Een kinderspeelplaats. Boerderijspelen. Of een workshop kaasmaken.
Kaasmaken. Pieter ziet het al voor zich.
Een groep volwassenen die aanvankelijk nog heel beschaafd aan tafel zit. “Wat leuk om elkaar weer eens te zien.” En twintig minuten later staan dezelfde mensen fanatiek een stuk kaas te produceren alsof er een wereldkampioenschap op het spel staat.
“Niet aankomen, die is van mij!” “Maar jij hebt al twee kazen!”
“Ja, maar die andere was mislukt!” En ergens staat een kleinkind hoofdschuddend toe te kijken hoe opa en oma volledig doorslaan in de kaasindustrie.
Dat is misschien wel het aardige van zo’n plek. Je hoeft niet per se een groot feest te organiseren. Het kan ook gewoon een aanleiding zijn om mensen bij elkaar te brengen. Een familiedag. Een jubileum. Een verjaardag. Een vriendenclub die elkaar te weinig ziet. Of gewoon omdat het gezellig is om eens ergens anders te zijn dan thuis.
En er is nog iets dat Pieter aanspreekt. De mogelijkheid om iets persoonlijks te doen. Zo zijn er kleine kaasjes die voorzien kunnen worden van een tekst, logo of foto. Dat klinkt misschien als een detail, maar juist zo’n klein aandenken kan een bijeenkomst iets eigens geven.
Alhoewel Pieter persoonlijk even zou oppassen met een foto van zichzelf op een kaasje. Je weet maar nooit wie hem daarna opeet.
Uiteindelijk gaat het natuurlijk niet om de boerderij, de minigolf of de kaas. Het gaat om ontmoeting. Om tijd maken voor elkaar. Om even uit de dagelijkse tredmolen stappen en ergens samen aan tafel zitten zonder dat iedereen ondertussen op zijn telefoon kijkt hoe laat de volgende afspraak begint.
Misschien is dat wel het echte goede leven. Niet groter. Niet ingewikkelder. Niet spectaculairder. Gewoon samen.
En soms helpt het om daarvoor de stad even achter je te laten.
Pieter vindt dat eigenlijk een heel goed idee. Al blijft hij bij het kaasmaken natuurlijk wel gewoon vooraan staan. Je weet immers maar nooit wanneer het Nederlands kampioenschap begint.
