Het meesterwerk van Renée

Pieter had het al eens verteld.

Renée Pront, u weet wel, de liefde van Koen de Ridder, is kunstschilderes.

En niet zo’n kunstschilderes die drie lijnen op een doek zet, er vervolgens Innerlijke reflectie IV onder schrijft en bij de koffie uitlegt dat het eigenlijk over de eenzaamheid van de moderne mens gaat.

Nee.

Renée kan daadwerkelijk schilderen. En dat maakt in de kunstwereld toch een verschil.

Het seizoen op Domaine Sainte Marie is inmiddels voorbij. Marga, the lady of the house, en haar Peter Volloper hebben de campingpoort gesloten. De stoelen zijn opgeruimd, de boulesballen opgeborgen en de laatste verdwaalde campinggast is vermoedelijk met lichte tegenzin richting Nederland vertrokken. Zelfs de vogels lijken inmiddels zachter te fluiten.

Het erf rust. Maar Renée niet. Die schildert. En onlangs maakte ze een schilderij van haar kleinkinderen.

Pieter zag het. En Pieter moest even slikken. Niet omdat hij ontroerd was. Hoewel dat ook. Maar vooral omdat hij ineens een blik in de toekomst kreeg.

Een jaar of vijftig verder. De televisie staat aan. “En dan gaan we nu naar een schilderij dat een bijzondere geschiedenis kent.” 

Pieter zag het al helemaal voor zich.

Een kleinkind van Renée zit tegenover een deskundige van Kunst & Kitsch. Het schilderij staat voorzichtig op een ezel. Er wordt diep gekeken. Een bril wordt afgezet. Weer opgezet. Er wordt met het hoofd geknikt.

“U zegt dat uw oma dit schilderij rond 2026 heeft gemaakt?”

“Ja.” “En weet u wie zij was?” “Mijn oma?” “Nee, mevrouw. Ik bedoel als kunstenares.”

Stilte. Dan komt het verlossende zinnetje.

“Dit is buitengewoon interessant.” Pieter kent die formulering.

Bij Kunst & Kitsch betekent dat doorgaans dat je óf een vermogen bezit, óf zojuist ontdekt hebt dat je jarenlang een waardeloos prul boven de kattenbak hebt gehangen.De expert buigt zich nog eens voorover. “Het werk is buitengewoon persoonlijk. De techniek is bijzonder. De voorstelling is tijdloos. En bovendien is het werk onvervangbaar.”

Pieter ziet de kleinkinderen al kijken. “Wat is het waard?” De expert haalt adem. “Op dit moment zou ik zeggen…”

Pauze. Camera inzoomen. “…tussen de twintig- en dertigduizend euro.”

Pieter krijgt spontaan dorst. Maar Renée blijft er waarschijnlijk nuchter onder. Want voor haar zijn die kleinkinderen geen euro’s, geen veilingstukken en geen toekomstige museumobjecten. Het zijn haar kleinkinderen. En precies daarin zit de echte waarde.

Pieter moest daar even over nadenken.

Een schilderij kan later misschien een fortuin waard zijn. Maar wat op het doek staat, kun je niet opnieuw schilderen.

Een kind van toen wordt een volwassene van later. Een campingseizoen wordt een herinnering. Een ontmoeting wordt een verhaal. En sommige mensen die je toevallig tegenkomt, blijken jaren later ineens een blijvend plekje in je leven te hebben.

Pieter keek nog eens naar het schilderij. En toen kwam er een gedachte. Een tamelijk ijdele gedachte bovendien.

“Renée…” “Ja?” “Zou je misschien…”

Koen keek op. Pieter voelde onmiddellijk dat dit gevaarlijk terrein was. “…ooit eens een schilderij van mij en mijn lief willen maken?”

Koen begon te lachen. “Je wilt dus vereeuwigd worden?” “Precies.” “Waarom?”

Pieter dacht na. “Voor de toekomst.” Koen keek hem onderzoekend aan. “Of voor de verkoop?”

Pieter keek beledigd. Heel even. “Dat laatste,” zei hij, “is natuurlijk uitsluitend een prettige bijkomstigheid.”

En zo kreeg het mysterie van de Vreemde Kostgangers er ineens een nieuw hoofdstuk bij.

Niet over boules. Niet over campingliefde. Niet over zoenen. Maar over kunst. Over herinneringen. En over de merkwaardige menselijke behoefte om iets van zichzelf achter te laten.

Pieter had zijn besluit genomen. Hij wilde op het doek. Met zijn lief natuurlijk. Maar hij had nog één belangrijke vraag. “Renée, kun je ook een beetje verjongend schilderen?”  Want als het schilderij vijftig jaar meegaat, wil Pieter er over vijftig jaar natuurlijk nog steeds een beetje knap opstaan.

Je weet tenslotte maar nooit wie er bij Kunst & Kitsch naar zit te kijken.

Geef een reactie