Een zonnige dag in Griekenland

Pieter verlangt naar een plaatje met zon, bouzouki en een vleugje Delft

Pieters’ Daglicht over Denkdingen 

Sommige liedjes hoef je maar drie seconden te horen en je bent terug. Terug naar een tijd waarin je haar vanzelf langer werd, je broekspijpen vanzelf wijder en de wereld nog overzichtelijk genoeg was om met een singletje van 45 toeren op tafel te beginnen.

Pieter kent dat gevoel. Zet Tee-Set op en er gaat ergens in zijn hoofd een klein deurtje open.

“She Likes Weeds.”

Kijk, daar heb je hem. De Nederlandse popgeschiedenis komt binnenwandelen met Peter Tetteroo voorop. En natuurlijk volgt daarna “Ma Belle Amie.”

Een nummer waarbij je bijna automatisch je schouders iets losser laat hangen en denkt dat je ieder moment op een zonovergoten terras in Zuid-Frankrijk kunt aanschuiven.

Terwijl je in werkelijkheid gewoon in Capelle zit. Ook niks mis mee.

Maar Pieter heeft een klein muzikaal geheim. Hij zou namelijk graag een ander nummer van Tee-Set veel vaker uit de luidsprekers horen schallen.

“A Sunny Day in Greece.”

Daar! Dat is er eentje. Een plaat die wat Pieter betreft best wat vaker uit de muzikale grabbelton van de radio mag worden opgediept.

Het nummer verscheen in 1971. Tee-Set kwam uit Delft, maar met deze plaat verhuisde de band muzikaal toch even een paar duizend kilometer zuidwaarts. De bouzouki doet namelijk wat een goed muziekinstrument soms wonderwel kan: je hoeft helemaal nergens heen om tóch even ergens anders te zijn.

En dat is misschien wel de magie van muziek. Je kunt op een regenachtige dinsdagmiddag achter je koffie zitten en ineens sta je op een Grieks terras.

Geen vliegticket. Geen paspoort. Geen koffer die op Schiphol zoekraakt. Alleen een naald die een groef raakt. Krak… ruis… en gáán.

Tee-Set wist in die jaren trouwens wel raad met hits. She Likes Weeds werd een nummer-1-hit in Nederland en Ma Belle Amie kreeg zelfs internationaal grote bekendheid. Maar A Sunny Day in Greece bleef wat meer in de schaduw.

De single bereikte in 1971 de Top 40 en kwam tot nummer 20. Geen onaardige prestatie, maar vergeleken met de grote Tee-Set-kanonnen werd het een beetje het sympathieke neefje dat tijdens de familiereünie achter de luidspreker bleef staan.

En juist daarom vindt Pieter het interessant. Want muziekgeschiedenis gaat niet alleen over de grootste hits. Soms zit er tussen de nummer één en de eeuwige klassiekers een liedje dat je persoonlijk veel meer doet.

Een liedje dat je humeur optilt. Dat herinneringen wakker maakt. Dat je even laat glimlachen. En misschien is dát wel de belangrijkste reden om muziek niet alleen te bewaren in lijstjes van ‘grootste hits aller tijden’.

We zijn tegenwoordig namelijk nogal dol op ranglijsten. Top 40. Top 2000. Top zoveel. Top zus. Top zo.

Maar Pieter vraagt zich af: Wie maakt eigenlijk de Top 40 van liedjes waar je hart blij van wordt?

Daar zou A Sunny Day in Greece bij hem zomaar hoog kunnen eindigen. En eerlijk is eerlijk: alleen al het idee dat een Delftse band je met een bouzouki naar Griekenland kan brengen, verdient wat extra daglicht.

Sterker nog: misschien moeten we het vandaag gewoon eens proberen. Zet Tee-Set aan. Doe de gordijnen open. Laat de zon binnen. En als die zon zich toevallig ziek heeft gemeld, zet dan gewoon een extra lamp aan.

Want een zonnige dag begint soms niet buiten. Soms begint-ie gewoon tussen twee groeven van een oude plaat.

En als je daarna ineens “Opa, waarom zit jij met een zonnebril achter je koffie?” hoort, weet je dat je goed bezig bent.

Pieter wenst iedereen een zonnige dag. Al is het maar eentje uit 1971.

Geef een reactie