Het Meesterwerk

Pieters’ Daglicht over Denkdingen

Hoewel Pieter inmiddels al heel wat jaren in Capelle aan den IJssel woont, moet hij eerlijk bekennen dat zijn stadsgeheugen zo lek is als een vergiet. Er zijn straten waar hij blind de weg weet, pleinen waar hij moeiteloos een parkeerplek ruikt en winkels waarvan hij de etalage beter kent dan zijn eigen boekenkast.

Maar soms ontdekt hij ineens iets waarvan hij denkt: hoe kan het nou dat ik dit nog nooit heb gezien?

Zo ontdekte Pieter Het Meesterwerk.

En nee, beste lezer, dat is geen nieuw schilderij van Rembrandt dat na vier eeuwen opeens achter een boekenkast vandaan is gekomen. Het Meesterwerk bevindt zich gewoon in de Picassopassage. Midden in Capelle. En Pieter kende het niet.

Dat was even slikken.

Pieter die zichzelf toch graag ziet als een soort wandelende lokale encyclopedie, compleet met voetnoten, bijlagen en een enigszins eigenwijs voorwoord, had hier dus een hoofdstuk overgeslagen.

Het Meesterwerk blijkt namelijk een bijzondere winkel te zijn. Je kunt er koffie drinken, lunchen, cadeautjes kopen en zelfs vergaderen. Dat laatste vindt Pieter interessant. Vergaderen kan hij namelijk uitstekend. Vooral als er koffie bij zit. Zonder koffie verandert Pieter binnen zeven minuten in een deelnemer aan een uiterst onaangename vergadering over de vraag waarom er geen koffie is.

Maar het mooiste komt nog. Een bakje filterkoffie kost er één euro. Eén euro! 

Pieter moest het bericht tweemaal lezen. Voor één euro krijgt hij koffie én wordt hij bediend door een enthousiaste leerling. Dat is wat Pieter noemt een win-win-win. De leerling leert, Pieter drinkt koffie en de wereld wordt er ondertussen een klein beetje beter van.

En daar zit precies het meesterwerk.

Het Meesterwerk is er namelijk niet alleen om koffie te schenken, broodjes te verkopen of leuke cadeautjes aan de man en vrouw te brengen. Het is een leeromgeving voor leerlingen van Accent Praktijkonderwijs en voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Een vertrouwde omgeving, maar wel levensecht.

Daar leren mensen wat het betekent om verantwoordelijkheid te nemen, klanten te helpen, samen te werken, fouten te maken en het vervolgens gewoon nog een keer te proberen.

En laten we eerlijk zijn: dat laatste zouden we allemaal nog wel eens kunnen gebruiken.

Want in onze samenleving hebben we het nogal eens over diploma’s, cv’s, competenties, ervaring en ‘afstand tot de arbeidsmarkt’. Alsof iemand een meetlint om zijn nek krijgt en vervolgens keurig in centimeters kan aangeven hoeveel afstand hij heeft tot een baan.

Maar mensen zijn geen meetbare afstand. Soms hebben ze vooral iemand nodig die zegt: kom maar, probeer het maar.

Misschien gaat het de eerste keer mis met de cappuccino. Misschien wordt het broodje kaas een broodje zonder kaas. Misschien wordt de vergadering vijf minuten te vroeg afgebroken omdat de vergaderzaal ineens verdacht veel op een lunchruimte blijkt te lijken.

Nou en? Van fouten leer je. Van waardering groei je. En van een kans kan zomaar een baan ontstaan.

Dat maakt Het Meesterwerk wat Pieter betreft meer dan een winkel. Het is een plek waar mensen kunnen ontdekken dat ze wél iets kunnen. Dat ze ertoe doen. Dat een klant ook gewoon een mens is en dat een glimlach soms meer waard is dan een indrukwekkend LinkedIn-profiel.

Na zijn vakantie weet Pieter dan ook waar zijn voeten naartoe gaan. Richting Picassopassage 2. Hij gaat er een kopje koffie drinken. Voor één euro. En als hij dan wordt bediend door een enthousiaste leerling, zal Pieter waarschijnlijk zeggen: “Lekker bakkie!”

En misschien voegt hij er nog iets aan toe. “Enne… mag ik er nog eentje?”Want een meesterwerk moet je tenslotte niet alleen bewonderen.

Je moet er vooral van genieten.

En soms begint maatschappelijke vooruitgang gewoon met een kopje filterkoffie van één euro.

Geef een reactie