
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Er zijn van die plekken in een wijk waarvan je pas merkt hoe belangrijk ze zijn als ze er ineens niet meer zijn.
Het Maria Danneelserf in Schollevaar is zo’n plek.
Toen de MCD in 2025 vertrok, verdween er niet alleen een supermarkt. Er verdween ook een voorziening waar je voor een pak melk, een vergeten pakje boter of een noodvoorraad koekjes naartoe kon zonder eerst een expeditie naar de andere kant van Capelle te organiseren.
En laten we eerlijk zijn: voor sommige mensen was de afstand naar de dichtstbijzijnde supermarkt inmiddels ongeveer vergelijkbaar met die naar Parijs.
Maar er gloort licht aan het einde van het winkelpad.
SIYA komt naar Schollevaar.
Of beter gezegd: ondernemer Nzar gaat in het voormalige MCD-pand een nieuwe supermarkt beginnen. Als alles volgens planning verloopt, gaan eind september de deuren open. De verbouwing is inmiddels achter de rug en nu begint het spannendste onderdeel: de winkel vullen.
En daar komt nogal wat bij kijken.
Want een lege supermarkt is eigenlijk een soort toneelzaal zonder acteurs. Je kunt er prachtig staan, maar zonder producten gebeurt er weinig.
Nzar heeft in ieder geval ambitieuze plannen. Hij kijkt nadrukkelijk naar de samenstelling van de wijk. Dus verwacht straks niet alleen de vertrouwde Nederlandse boodschappen, maar ook Surinaamse, Iraanse en vooral Turkse producten. En er komt een slagerij.
Dat is goed nieuws voor mensen die graag weten waar hun stukje vlees vandaan komt, maar mogelijk slecht nieuws voor vegetariërs die na het lezen van dit verhaal plotseling hevig naar een courgette verlangen.
Ook aan het moderne gemak is gedacht. Pakketjes ophalen? Kan. Warme gerechten? Kan. Een kapsalon? Jazeker.
Dat laatste vind ik persoonlijk een prachtige ontwikkeling. Niet alleen omdat een kapsalon een gerecht is dat qua naamgeving al jarenlang voor verwarring zorgt bij buitenlandse toeristen, maar ook omdat het aantoont dat een supermarkt anno 2026 steeds meer een buurtvoorziening wordt.
En misschien komt er zelfs een pinautomaat. Dan is het plaatje compleet.
Je komt binnen voor een brood. Je gaat naar buiten met brood, vlees, een kapsalon, een pakketje, drie Turkse specialiteiten waarvan je de naam niet kunt uitspreken, €40 minder op je rekening en een ernstig voornemen om morgen écht alleen maar brood te halen.
Maar uiteindelijk draait het natuurlijk niet om de kapsalon. Ook niet om de pinautomaat. En zelfs niet om de vraag of de komkommers straks recht of krom in het schap liggen. Het gaat om service, aanbod en betrokkenheid.
Een supermarkt kan nog zo mooi verbouwd zijn, maar het succes wordt uiteindelijk bepaald door de mensen die er werken en de mensen die er komen. Is er een vriendelijk woord? Wordt er meegedacht? Is het assortiment goed afgestemd op de wijk? Kun je er terecht voor iets wat je elders niet vindt? En vooral: voelt de winkel als een voorziening van de wijk, in plaats van alleen als een kassa met schappen eromheen?
Dat is de echte uitdaging. Schollevaar heeft namelijk behoefte aan meer dan een winkel.
De wijk heeft behoefte aan plekken waar mensen elkaar tegenkomen. Waar een oudere bewoner niet alleen een pak melk koopt, maar ook even een praatje maakt. Waar een pakketje ophalen toevallig leidt tot een ontmoeting. Waar verschillende culturen niet tegenover elkaar staan, maar gewoon naast elkaar in hetzelfde winkelmandje belanden.
Een Surinaamse saus naast een Nederlandse beschuitrol. Iraanse kruiden naast Turkse kaas.
En ergens daartussen een Capellenaar die zich afvraagt waarom hij in vredesnaam alweer met zes tassen naar huis loopt.
Dat is misschien wel de mooiste gedachte achter de komst van SIYA. Een supermarkt kan voedsel verkopen. Maar een goede supermarkt kan ook verbinding verkopen.
En daar heeft Schollevaar na het vertrek van de MCD best een beetje behoefte aan.
Dus Nzar: succes met bestellen, vullen, prijzen, slagers, pakketjes, kapsalons en vooral met het temmen van de eerste bevoorradingswagen.
En bewoners van Schollevaar? Hou eind september maar een plekje vrij in de agenda. Niet voor een groot feest. Gewoon voor de eerste boodschappen. Want soms begint een beetje buurtgevoel heel simpel: Met een winkelmandje.
