
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Er zijn van die dingen waar een mens in zijn leven meerdere malen aan begint.
Afvallen bijvoorbeeld.
Het is een wonderlijk fenomeen. Zodra de broekriem een gaatje verder moet, ontstaat er een complete industrie die ons belooft dat het allemaal anders kan. Zonder honger. Zonder sporten. Zonder afscheid te nemen van de bitterballen.
Sommigen zweren bij een speciaal voetzooltje.
Ik heb mij altijd afgevraagd hoe zo’n voetzooltje precies weet dat er op mijn heupen nog drie kilo teveel zit. Misschien zit er een piepklein controlecentrum in. Met een mannetje achter een dashboard. “Jongens, we hebben een probleem. Pieter heeft gisteren twee stukken appeltaart gegeten.” “Dan zetten we standje 4 aan!”
Anderen kiezen voor geheelonthouding. Geen suiker. Geen brood. Geen aardappelen. Geen alcohol. Geen gezelligheid. Uiteindelijk mag je nog slechts naar een komkommer kijken, mits die biologisch verantwoord is geteeld.
En dan zijn er de pillen. Of tegenwoordig: de injecties. Daar begint het pas echt spannend te worden.
Want als je op internet een beetje verkeerd afslaat, kom je zomaar terecht bij een webshop die je belooft dat je binnen afzienbare tijd afscheid kunt nemen van je overtollige kilo’s. Liefst zonder dat je daarvoor eerst je huisarts lastig hoeft te vallen.
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd heeft nu een verkoopverbod opgelegd aan de zogenoemde Peptidekoning. Op verschillende websites werden middelen verkocht die stoffen bevatten als semaglutide en tirzepatide, geneesmiddelen die alleen op recept verkrijgbaar mogen zijn. Een ander middel, retatrutide, is nog helemaal niet goedgekeurd en geldt als experimenteel.
En daar wordt het ineens een stuk minder grappig.
Want afvallen is één ding. Je gezondheid op het spel zetten omdat iemand op internet beweert dat een potje poeder, pil of injectie dé oplossing is, is iets heel anders.
De inspectie ontdekte bovendien vervalste vormen van geneesmiddelen. Er waren meldingen van schadelijke gevolgen bij consumenten. En alsof dat nog niet genoeg is, bleek dat de verkoper niet beschikte over de benodigde vergunningen en registraties. Op de potjes stond zelfs dat de inhoud niet voor menselijk gebruik was. Dat is ongeveer hetzelfde als een snackbar waar op de deur staat: “Deze patat is uitsluitend bedoeld voor wetenschappelijk onderzoek.” Waarna je binnenkomt en vraagt: “Doe mij maar een grote.”
Het probleem is natuurlijk dat mensen graag geloven in een snelle oplossing. Zeker wanneer je al twintig keer hebt geprobeerd om die overtollige kilo’s kwijt te raken.
We leven nu eenmaal in een tijd waarin alles sneller moet. Sneller internet. Sneller bezorgen. Sneller reizen. Sneller afvallen. Maar ons lichaam heeft helaas geen knopje waarop staat: SNELLE LEVERING.
Daar komt nog iets bij. Volgens cijfers van het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum verdubbelde het aantal meldingen rond vergiftigingen door injecteerbare afslankmiddelen bijna: van 76 in 2024 naar 149 in 2025.
Dat zijn geen getallen meer waar je een grapje van kunt maken.
Achter ieder getal zit iemand die dacht: dit helpt mij. En juist daarom is de waarschuwing zo belangrijk. Wie wil afvallen, hoeft zich daar helemaal niet voor te schamen. Het verlangen om gezonder te leven is begrijpelijk. Maar gezondheid is geen koopje dat je bij de digitale drogist kunt afrekenen met een creditcard.
En misschien moeten we ook eens af van het idee dat ieder lichaam permanent aan de beurt is voor verbetering. Een mens is geen auto die ieder jaar naar de garage moet voor een nieuwe uitvoering.
Dus beste mensen: kijk uit met wondermiddelen. Een webshop is nog geen apotheek. Een mooie verpakking is nog geen kwaliteitskeurmerk. En een meneer of mevrouw op sociale media met een indrukwekkend buikje minder is nog geen medisch specialist.
Wil je afvallen? Praat met je huisarts. Beweeg. Eet verstandig. Zoek begeleiding als je die nodig hebt. En heb je een keer een slagroomtaart gegeten? Ach. Daar ga je niet onmiddellijk van failliet. Althans…
Je weegschaal denkt daar misschien anders over. Maar die hoeft dan ook niet alles te weten.
