
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Er zijn van die dagen waarop de Tour de France niet zozeer over wielrennen gaat, maar over het leven. Of beter gezegd: over appel-perensap.
Ik zat, zoals een geoefend multitasker betaamt, niet eens echt te kijken. Mijn ogen dwaalden ergens tussen de krant, een kop koffie en de tuin. Mijn linkeroor had echter dienst. Dat hing aan de Belgische VRT, waar de dertiende etappe zich een weg baande door de Jura, langs de Franse stad Dole.
Dole. De geboorteplaats van Louis Pasteur.
Dat wist ik eerlijk gezegd niet. Tot de Vlaamse commentator het vertelde. En nog voordat ik “vaccinatie”, “microbiologie” of “wetenschappelijke revolutie” kon denken, nam het gesprek een afslag die zelfs de Tourorganisatie niet had zien aankomen.
“Ik heb thuis een paar appel- en perenbomen…”
Daar gingen we. De co-commentator bleek een bescheiden boomgaard te bezitten. Louis Pasteur leidde vanzelfsprekend tot pasteuriseren. Pasteuriseren leidde tot appelsap. Appelsap leidde tot perensap. Perensap leidde tot appel-perensap. En voor ik het wist, luisterde ik al minutenlang naar twee volwassen Belgische mannen die met zichtbaar plezier bespraken hoe je het ideale sap samenstelt.
Ondertussen trapten honderdvijftig renners zich de ziel uit het lijf.
Ik vermoed dat ergens een kopgroep dacht: Zouden ze het nog over ons hebben? Nee hoor.
“Een beetje meer peer geeft toch een zachtere afdronk.”
Briljant.
Het mooie van Belgische sportcommentatoren is dat ze zich nergens voor schamen. Ze kunnen zonder enige gêne een Tour-etappe omtoveren tot een aflevering van Heel Vlaanderen Sapcentrifugeert. Geen paniek. Geen zenuwachtig geroep. Geen overdreven sensatie omdat iemand een bidon laat vallen.
Gewoon twee mannen die zichtbaar genieten van een gesprek dat werkelijk nergens over gaat. En juist dát ging eigenlijk overal over.
Want wanneer zijn wij verleerd om gewoon eens heerlijk af te dwalen? Tegenwoordig moet alles spectaculair zijn. Breaking News. Crisis. Analyse. Opinie. Een talkshow met zeven deskundigen die verklaren waarom een lekke band de democratie bedreigt.
Terwijl geluk soms gewoon zit in een gesprek over appel-perensap.
Sterker nog: ik begon mezelf af te vragen hoeveel appels je eigenlijk nodig hebt voor tien liter sap. En of een conferencepeer beter mengt dan een Gieser Wildeman. Ik schrok pas wakker toen de Belg enthousiast begon over het steriliseren van flessen. Mijn vrouw keek me aan alsof ik elk moment een eigen sapfabriek in de schuur ging beginnen. Dat is de kracht van goede radio. Of televisie.
Je krijgt een etappe cadeau waarvan je de winnaar vijf minuten later alweer vergeten bent, maar een gesprek over fruit dat nog dagen blijft hangen.
Louis Pasteur zou waarschijnlijk tevreden hebben geknikt. De man ontdekte hoe je drank langer goed houdt. Deze twee Vlamingen bewezen dat je met een goed gesprek de tijd even helemaal kunt stilzetten.
En eerlijk is eerlijk. Als de volgende etappe toevallig langs een Franse kaasboerderij komt, zet ik mijn rechteroor er ook nog bij.
