
Pieters Daglicht over Denkdingen
Capelle aan den IJssel. Stad van water, wind en winkelcentra. Maar daar, verscholen tussen de ’s-Gravenweg en de Abram van Rijckevorselweg, kronkelt een pad dat niet alleen door voeten, maar ook door harten wordt bewandeld: het Liefdeslaantje.
Daar waar ooit jongetjes met vetkuiven en meisjes met suikerspinkapsels heimelijk kusten onder de zwarte elzen, daar waar de nacht de romantiek een handje hielp, ligt nu een pad vol tegels. Maar niet zomaar tegels! Geen grijze stoepstenen die hondenbezitters vervloeken en wielrenners negeren. Nee: dit zijn liefdestegels, met namen, data en boodschappen die klinken als een duet van André Hazes en Eros Ramazzotti.
En jawel hoor, op donderdag 25 september was het weer raak: 67 nieuwe stellen mochten hun liefde laten vereeuwigen in gebakken klei. Alsof Cupido zelf zijn pijlen had ingewisseld voor een tegeltang en een veiligheidshelm. Wethouder Eric Faassen reikte de felicitaties uit, alsof hij de opperpriester van de liefde was – mét een oranje sjerp als liturgisch gewaad.
Er was een stel bij dat exact 50 jaar getrouwd was. Vijftig! Dat is langer dan de gemiddelde politieke carrière in Capelle, langer zelfs dan de houdbaarheid van een Tupperware-doosje. Hun tegel ligt er nu tussen de andere 500+ liefdesklinkers. Samen vormen ze een mozaïek van herinneringen, een stoep vol sentiment, een pad dat niet naar Rome, maar naar het hart leidt.
En ach, hoe mooi was het tafereel. Stelletjes met een tegel in de hand, zoekend naar een plekje. Alsof ze op Tinder swipe-ten naar links en rechts, maar dan in stoepvorm. Dan komen de mannen van Stadsbeheer met hun kniebeschermers en strakke knieën: hop, tegel erin, liefde vereeuwigd.
Het Liefdeslaantje is niet zomaar een pad, het is een levend archief van affectie. Elke tegel fluistert een verhaal. Van jonge tortelduifjes tot oude knarren, van eerste zoen tot gouden ring. Het is een reminder dat liefde, hoe broos soms ook, tastbaar kan worden gemaakt in steen.
En hier, beste lezer, zit de serieuze ondertoon: In een wereld die steeds sneller tikt, waar relaties soms korter duren dan een potje Candy Crush, zegt het Liefdeslaantje: stop even, vier wat je hebt, leg het vast, maak het blijvend. Want liefde is geen wegwerpproduct. Het is een laantje dat je samen bewandelt – soms strompelend, soms huppelend, maar altijd met de hoop dat je tegel er straks ook bij ligt.
Dus mocht u binnenkort in Capelle zijn, loop het pad af. Kijk naar de tegels. Lach om de teksten, pink een traan weg bij de jubilea. En onthoud: ook u kunt er ooit liggen. Nou ja, uw tegel dan. Uzelf liever niet.

Wat een liefdevol laantje.