Wat ik van de liefde weet (met knipoog)

Ik vroeg mijn moeder wat ze weet over liefde.

Ze stond op één been in de keuken, een pan soep in de lucht, een theedoek in haar haar, en zei: “Jongen, liefde is zoals deze soep: soms te zout, soms te waterig, en soms spat het in je gezicht terwijl je denkt dat alles onder controle is.”

Ik knikte alsof ik het snapte, maar eigenlijk dacht ik: mijn moeder en liefde, dat is een soort geheime taal waarbij de grammatica ontbreekt.

Toen vroeg ik mijn vader wat hij weet over liefde. Hij stond op de trap, sokken met gaten, een oude voetbal in zijn hand. “Liefde,” zei hij plechtig, “is zoals een penalty nemen met een cactus in je schoen: je doet je best, je gaat ervoor, en soms… ja, soms gaat het mis en krijs je van de pijn.”

Ik dacht: oké, dit gaat goed. Dit gaat helemaal goed.

En toen ontmoette ik een man die zijn jeugdvriendin weerzag. Ze stonden oog in oog, en het leek alsof de jaren verdwenen. Maar plotseling kwam er een eekhoorn langs met een mini-cupcake in zijn poot. “Zie je,” zei hij, “liefde is dat: dat er altijd iets onverwachts tussenkomt, iets kleins, iets geks, iets dat je hart ineens doet stuiteren.

Dan was er de vrouw die op een date kwam… met een wekker in haar hand. Ze zette hem op tafel, keek naar de secondewijzer en zei: “Als ik dit niet binnen twintig minuten perfect weet, is het voorbij.”

En ik dacht: ja, dit is liefde anno nu, liefde met een stopwatch en een stresslevel van tien.

En toch, ondanks de absurditeit, glimlachten ze allebei, want liefde is ook gewoon blijven glimlachen terwijl je het niet begrijpt.

En ik?

Ik liep door de stad en zag overal kleine bewijsjes van liefde: een oma die haar kat voorlas, een jongen die een confetti-explosie organiseerde voor zijn vriendin op het station, een stel dat een kangoeroe probeerde te kussen.

Liefde is chaos, lawaai, mislukte plannen en absurde acties… en toch het mooiste wat er is.

Dus wat ik van de liefde weet?

  • Dat het pijn kan doen, lachen kan veroorzaken, kangoeroes kan betrekken.
  • Dat het blijft bestaan als je niet weet hoe.
  • Dat het voorbij tijd, regels en gezond verstand gaat.
  • Liefde kent geen grenzen, geen sekse, geen logica.
  • Het is gewoon blijven, stommelen, lachen en soms huilen… samen.
  • En als je geluk hebt, dan weet je het: alleen als iemand bij je is, weet je iets van liefde.

En dat, lieve mensen, is alles wat ik weet.

Eén reactie

Geef een reactie