Wie woont waar hij gaat?

De dauw lag als een doorschijnend deken over het gras, de tentdoeken knisperden zachtjes in de ochtendbries, en tussen de ontbijttafels en schemerige slaapzakken lag een mysterie te wachten.

Pieter Pottenkijker, zelfbenoemd raadselreporter en chroniqueur van het onverklaarbare, streek neer op zijn klapstoel met notitieboek en een lauwe mok oploskoffie. Aan zijn voeten lag iets dat leek op een vergeten steentje. Maar dat was het niet. Want het bewoog.

“Kinderen!” riep Pieter plots, zijn stem net iets luider dan het geritsel van de muesli-zakjes. “We hebben een spoor. Een glimmend, kronkelend spoor dat nergens begint en nergens eindigt. Iemand — of iets — is vannacht door onze camping geslopen!”

Een groepje kinderen verzamelde zich. Sommigen nog met slaaphaar en croissantkruimels op hun wang. Allen nieuwsgierig. Pieter boog zich naar het gras, trok een vergrootglas uit zijn borstzak en bestudeerde het mysterieuze glinsterpad.

“Dit wezen,” zei hij terwijl hij langzaam opstond, “draagt zijn huis op zijn rug. Hij verplaatst zich soms zo langzaam dat je denkt dat hij stilstaat. Maar vergis je niet… hij kan sneller zijn dan een frons op je voorhoofd als je je tandenborstel kwijt bent!”

Een meisje met vlechtjes keek Pieter doordringend aan. “Een huis, maar geen bewoner? Of juist een bewoner die zijn huis meeneemt?”
“Precies!” zei Pieter met een knipoog. “En als het regent, zie je hem soms tevoorschijn komen alsof de wereld dan pas leefbaar is.”

“Is het gevaarlijk?” vroeg een jongetje, wiens tent gisteren bijna was weggewaaid.
“Alleen als je ‘m niet ziet en erop gaat staan,” zei Pieter ernstig. “Want hij is klein. Stil. Maar o zo bijzonder.

Hij keek de kring rond. “Denk na, speurders. Wie of wat heeft geen sleutel nodig, geen hypotheek, maar woont altijd onder eigen dak? En vooral: wie komt ’s ochtends vroeg, als niemand kijkt, een raadsel brengen op nat gras?”

Die geef ik natuurlijk niet zomaar weg. Maar kijk goed… misschien kruipt het antwoord nu al voor je voeten. Weet je het antwoord? Morgen kun je lezen!

Geef een reactie