
PIETERS’ RAADSELKWARTIER
Ergens tussen het tuinhuisje en de regenton, waar de madeliefjes dansen op de wind en de regenwormen grapjes maken onder de grond, woont iemand heel bijzonders. Geen kikker, geen kever, geen kabouter. Maar een dier met een geheim…
Deze ochtend begint stil. De lucht ruikt fris, het gras glanst van de dauw. En daar… kijk goed… daar glijdt iets over de stenen paadjes. Glibberig. Glanzend. Met een piepklein huisje op zijn rug.
“Goedemorgen wereld!” fluistert een stemmetje. Het is Sammy.
Sammy is niet bang voor een beetje regen. Hij vindt het heerlijk! Regen maakt de aarde zacht en glibberig – perfect om op te glijden. Hij zucht tevreden en schuift langzaam vooruit, een zilveren spoor achterlatend dat glinstert in het zonlicht.
Sammy houdt van avontuur. Hij is al op bezoek geweest bij de aardbeienplant, heeft thee gedronken met een lieveheersbeestje, en kent alle slakkenpaden op zijn duimpje (voor zover hij duimpjes heeft, natuurlijk).
Maar vandaag… vandaag voelt iets spannend. Alsof er een raadsel in de lucht hangt.
Onder een groot groen blad komt hij de mier tegen. “Hé Sammy,” zegt de mier nieuwsgierig. “Hoe komt het dat jij je huis altijd bij je hebt?”
Sammy glimlacht. “Dat is mijn geheim. Waar ik ook ga, ik kan me altijd terugtrekken in mijn eigen huis. Regen, wind of vogel? Ik ben altijd veilig.”
Dan springt de sprinkhaan voorbij. “Hé jij daar met je rugzakhuisje! Kun jij ook springen?” roept hij plagerig.
“Springen niet,” zegt Sammy rustig, “maar ik kom er wel. Soms langzaam, soms sneller dan je denkt. En altijd met mijn huis op mijn rug.”
Sammy kruipt verder. Hij houdt van zijn huisje. Het is zijn bed, zijn paraplu, zijn schuilplaats en zijn schild. En het mooiste? Hij raakt het nooit kwijt.
Aan het einde van de dag kruipt hij onder een blaadje, trekt zich terug in zijn huisje en fluistert:
“En jij, slimme speurder, weet jij nu wie ik ben?”
Oplossing
Sammy is natuurlijk… een slak!
Tot de volgende keer in Pieters’ Raadselkwartier – waar elk raadsel een avontuur is!
