
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Pieter is een nieuwsjunkie. Niet dat hij iedere ochtend met een krant onder zijn arm door de straat paradeert, een leesbril op het puntje van zijn neus en een gezicht alsof hij zojuist de wereldproblemen persoonlijk heeft opgelost. Nee, Pieter houdt gewoon graag een beetje bij wat er in de wereld gebeurt. Internationaal, nationaal en vooral lokaal. Want je kunt je wel druk maken over de toestand in de wereld, maar als ondertussen de buurman zijn complete achtertuin heeft betegeld, is er ook reden tot enige waakzaamheid.
Sinds enige tijd heeft Pieter daarvoor de CapelleApp op zijn telefoon staan. Een handig initiatief van Ton Jansen van Jansen Media. Een gratis alles-in-één-app die Capellenaren, ondernemers en organisaties met elkaar verbindt. En dat blijkt niet alleen handig, maar ook nog eens innovatief. De app is genomineerd voor de Capelse Innovatie Belofte 2026 en heeft het daar tot de laatste drie geschopt.
Kijk, daar wordt Pieter nou vrolijk van. Eindelijk eens een app die niet vraagt of hij zijn wachtwoord wil wijzigen, zijn cookies wil accepteren of een abonnement wil afsluiten voordat hij überhaupt weet wat er aan de hand is. Gewoon nieuws uit eigen omgeving. En dat zonder dat je eerst een cursus digitale acrobatiek hoeft te volgen.
Dankzij die CapelleApp ontdekte Pieter dat onze gemeente deze week een heuse Klimaatburgemeester heeft. Claudia Fonseca Costa is tijdens de landelijke Klimaatweek de Capelse ambassadeur van een groener en duurzamer leven.
Pieter moest even nadenken. Klimaatburgemeester. Is dat een functie waarvoor je op het gemeentehuis een ambtsketen krijgt? Wordt er een dienstauto beschikbaar gesteld, bij voorkeur elektrisch? En hoort daar ook een representatieve regenton bij, voorzien van het gemeentewapen?
Niets van dat alles. Het is een landelijke eretitel voor mensen die zich inzetten voor het klimaat. En Claudia doet dat bepaald niet alleen vanaf de kansel van een of ander duurzaamheidsseminar. Ze steekt gewoon de handen uit de mouwen. Natuurwerkdagen, excursies, tegelwipacties en zelfs een egelpoortactie. Dat laatste klinkt alsof er bij de gemeente een nieuwe afdeling Grensbewaking voor Kleine Zoogdieren is opgericht, maar het is een prachtig initiatief.
Egels hebben namelijk nogal wat moeite met onze moderne tuinen. Wij zetten schuttingen neer, leggen kunstgras, betegelen de boel en installeren hier en daar een buitenkeuken. De egel kijkt vervolgens tegen een soort Berlijnse Muur aan. Met kleine doorgangen in schuttingen kunnen deze stekelige buurtbewoners weer van tuin naar tuin scharrelen. Zonder paspoort, zonder grenscontrole en zonder ingewikkelde Europese regelgeving.
Tijdens de Klimaatweek, van 2 tot en met 8 november, staan er nog veel meer activiteiten op het programma. Afval verzamelen, kleding en spullen hergebruiken, geboortebomen planten, workshops en acties met regentonnen. Allemaal zaken die laten zien dat verduurzamen niet noodzakelijk begint met een warmtepomp, zonnepanelen, een elektrische auto en een hypotheekverhoging.
Soms begint het gewoon met een tegel eruit.
Pieter vindt dat eigenlijk wel een geruststellende gedachte. Want bij het woord klimaatverandering denken we al gauw aan smeltende ijskappen, bosbranden, overstromingen en wereldleiders die elkaar op internationale conferenties vertellen dat het nu écht menens is. Om vervolgens met een vliegtuig naar huis te vertrekken.
Maar ondertussen kunnen we zelf ook iets doen. Een boom planten, regenwater opvangen, minder weggooien, spullen repareren en de tuin wat vriendelijker maken voor alles wat kruipt, vliegt, groeit en bloeit. Het zijn misschien geen wereldschokkende prestaties, maar alle kleine beetjes helpen.
En wie weet inspireert Claudia nog een paar Capellenaren om eveneens Klimaatburgemeester te worden. Dat mag namelijk. Het is geen officiële gemeentelijke bestuursfunctie en er kunnen meerdere Klimaatburgemeesters zijn. Pieter ziet mogelijkheden. Misschien wordt het wel een college van Klimaatburgemeesters. Met een wethouder Tegelwippen, een portefeuillehouder Egelverkeer en een staatssecretaris Regentonnen.
Voorwaarde is natuurlijk wel dat er iets gebeurt. Een titel alleen helpt het klimaat niet verder. We hebben al genoeg mensen die ergens verstand van zeggen te hebben zonder dat je er in de praktijk iets van merkt.
Pieter gaat voorlopig maar eens beginnen met zijn eigen omgeving. Een beetje opletten, minder verspillen en misschien toch eens kijken of er ergens een tegel uit kan. Nacho zal het allemaal worst wezen, zolang zijn uitlaatrondje maar doorgaat en hij niet over een pas aangelegde egelcorridor hoeft te springen.
En de CapelleApp? Die blijft voorlopig gewoon op zijn telefoon staan. Want een beetje lokale betrokkenheid begint met weten wat er om je heen gebeurt.
Misschien is dat wel de mooiste innovatie van allemaal: niet alleen verbonden zijn met je telefoon, maar vooral met je omgeving.
En mocht Claudia nog een assistent zoeken, dan houdt Pieter zich aanbevolen. Hij heeft alleen één voorwaarde: geen ambtsketen van gerecycled tuinslangmateriaal. Daar trekt hij de grens. Hoewel… als er een egelpoort bij hoort, valt er misschien over te praten.
