Van slakkenhuis tot villa

Pieters’ Daglicht over Denkdingen 

Terwijl Pieter op terugreis was van zijn vakantie, overpeinsde hij de keuzes van vakantiegangers voor hun verblijf. Hij kwam tot een mooi inzicht. Een inzicht dat hem zo onverwacht trof dat hij bijna zijn koffie in zijn notitieboekje liet vallen.

Want kijk goed.

De caravanmensen zaten bij elkaar als de ooms met de sterke meningen. Mannen die in drie zinnen kunnen uitleggen hoe Nederland bestuurd moet worden, hoe Frankrijk zijn wegen zou moeten onderhouden en waarom hun caravan van 1998 nog altijd beter is dan alles wat daarna gebouwd werd.

De campermensen waren de avontuurlijke neven die net terug waren uit Portugal, Slovenië of een retraite waar men uitsluitend havermelk dronk en gevoelens deelde met kamerplanten.

De chaletgangers vormden de comfortabele middenmoot. De mensen die weten dat geluk vaak begint met een goed matras en eindigt bij een werkende airco.

En de tentkampeerders? Dat waren de studenten en idealisten. De mensen die nog geloven dat ongemak karakter vormt.

Dat is ook zo. Alleen ontstaat karakter meestal rond de derde nacht op een luchtbed dat langzaam leegloopt.

En uiteindelijk draait het om één universeel ritueel. De ontmoeting. Want zodra de barbecue werd aangestoken verdwenen alle verschillen.

De strateeg. De romanticus. De levensgenieter.

De doorzetter. Ze stonden ineens schouder aan schouder rond dezelfde grill.

Met dezelfde plastic beker. Met dezelfde verhalen. En met dezelfde overtuiging dat hún manier van vakantie vieren eigenlijk de beste was.

Pieter sloot zijn notitieboekje. Mensen kiezen verschillende voertuigen. Verschillende bedden.

Verschillende vormen van vakantie. Maar diep van binnen slepen ze allemaal hetzelfde mee.

Hun verlangen naar rust. Naar verbinding. Naar een plek waar ze even mogen zijn wie ze zijn. En misschien is dat wel de grootste illusie van allemaal. Dat we denken dat we zo verschillend zijn. Terwijl we uiteindelijk allemaal rond hetzelfde kampvuur belanden. Met dezelfde verhalen.

Dezelfde verlangens.

Geef een reactie