Kom er overheen

Er zijn van die dagen waarvan je denkt: wie verzint het? Nationale Pannenkoekendag. Dag van de Linkshandigen. Wereld Toilet Dag – waar Pieter persoonlijk overigens groot voorstander van is, want onderschat nooit de beschaving van een goed functionerend toilet.

Maar toen stuitte Pieter op iets bijzonders. De Nationale ‘Kom Er Overheen’-dag. 9 maart. En Pieter moest even gaan zitten.

Want kijk, Pieter komt overal wel overheen. Dat is een soort levensstrategie. Niet omdat Pieter zo’n stoïcijnse filosoof is die ’s ochtends eerst drie citaten van Marcus Aurelius mediteert voordat hij zijn sokken aantrekt. Nee. Pieter komt ergens overheen omdat het leven hem daar meestal vriendelijk doch dringend toe dwingt.

De trein vertrekt. De koffie valt om. De liefde loopt anders. De belastingdienst stuurt een brief. En ergens op een dinsdagmiddag denkt Pieter dan: nou ja… vooruit dan maar.

En dan blijkt daar dus een officiële dag voor te zijn. Uit Amerika natuurlijk.

Volgens de overlevering bedacht door ene Jeff Goldblatt, een man die waarschijnlijk op een ochtend opstond, een kop koffie dronk, naar zijn leven keek en dacht: dit moet eenvoudiger kunnen. En toen zei hij vermoedelijk iets wat Pieter meteen sympathiek vond: “People… just get over it.”

Pieter ziet het voor zich.

Een Amerikaanse conferentiezaal. Stoelen in een kring. Een flip-over. Een man met een headsetmicrofoon. “Welcome everybody to the Get Over It seminar!” Mensen knikken ernstig. “I lost my job.”

“Get over it.”

“My girlfriend left me.” “ Get over it.” “I invested in crypto in 2022.” “Definitely get over it.”

En zo werd een feestdag geboren.

Op 9 maart schijnt men in Amerika bijeenkomsten te organiseren, motiverende toespraken te houden, webinars te geven en – Pieter vermoedt – op sociale media foto’s te plaatsen van mensen die heroïsch naar de horizon kijken terwijl ze hun innerlijke drama loslaten. Hashtag #movingon.

Nu moet Pieter eerlijk zijn. Het idee is eigenlijk best mooi. Het leven zit immers vol kleine en grote tegenslagen. Dingen die niet lukken. Fouten die je maakt. Teleurstellingen waar je eerst even dramatisch bij stilstaat, omdat dramatiek nu eenmaal een van de meest onderschatte menselijke vaardigheden is.

Maar daarna moet je toch weer verder. Het brood moet gesmeerd. De hond moet uitgelaten. De wereld draait door, ook als jij nog even op de bank ligt met een zak drop en een licht gevoel van existentiële teleurstelling. En dus zegt het leven soms zachtjes tegen je: “Kom er maar gewoon overheen.” Niet onvriendelijk. Maar wel duidelijk.

Toch zat Pieter met een gedachte.

Als Amerika zo’n dag heeft… zouden ze hem daar ook collectief kunnen gebruiken? Want stel je voor.

Heel Amerika wordt wakker op 9 maart. Mensen kijken naar het nieuws. Naar speeches. Naar politieke ruzies. Naar een president die zich soms gedraagt alsof hij auditie doet voor een realityserie genaamd America’s Next Top Chaos Generator. En dan staat ergens in Washington een bord. NATIONAL GET OVER IT DAY. 

Een journalist steekt zijn hand op. “Sir, what exactly are we supposed to get over?”

En ergens achter in de zaal fluistert iemand: “Maybe… the president?”

Pieter denkt dat dat een interessante workshop zou worden. “Welcome to today’s session: Letting Go of Political Trauma.” De eerste spreker zegt: “ Step one: breathe.” De tweede zegt: “Step two: turn off the news.” En de derde zegt: “Step three: vote next time.”

Maar goed. Pieter dwaalt af. Want uiteindelijk gaat deze dag natuurlijk niet over presidenten, crypto of omgevallen koffiekopjes. Hij gaat over iets wat eigenlijk heel menselijk is. Wij mensen kunnen namelijk ontzettend goed blijven hangen in dingen.

Een mislukte vergadering. Een botte opmerking van iemand. Een fout uit 1997 waar niemand zich nog iets van herinnert behalve jijzelf. We slepen ze mee als oude koffers op een station waar de trein allang is vertrokken. Terwijl het leven soms zegt: “Laat die koffer nou gewoon staan.”

Niet alles hoeft opgelost. Niet alles hoeft verklaard. Niet alles hoeft een dramatische monoloog.

Soms is de meest volwassen strategie gewoon: Schouders ophalen. Diepe zucht. En een stap vooruit. 

Pieter probeert dat ook. Niet altijd hoor. Soms moppert hij een halve middag op een printer die weigert samen te werken met de moderne beschaving. Soms kan hij drie dagen nadenken over een zin die hij anders had moeten formuleren. Maar meestal, ergens tussen de koffie en de avondlucht, denkt hij toch: Ach. En dan komt hij eroverheen. En dat is misschien wel de ware betekenis van 9 maart.

Niet dat je alles moet vergeten. Niet dat problemen niet bestaan. Maar dat het leven vaak een stuk lichter wordt zodra je besluit dat je niet alles hoeft mee te dragen. Sommige dingen mag je gewoon laten vallen. Net als een lege koffiekop.

Of een mislukte dag. Of – wie weet – een doorgedraaide president.

Kom er maar gewoon overheen.



Geef een reactie