Stop dat Haagse huiskamergeweld!

Ik weet niet hoe het bij u thuis gaat, maar als wij met z’n allen aan tafel ruzie maken, dan vliegt er op z’n minst een aardappel door de lucht – niet een motie van wantrouwen. In Den Haag lijkt dat anders. Daar smijt men niet met piepers, maar met paragrafen, meningen en interruptiemicrofoons. En dat alles op onze kosten.  

Ik stel voor dat het parlement tijdelijk onder curatele wordt gesteld door een gemiddelde Nederlandse moeder. Zo eentje die met de hand aan de heup roept: “En nou is het klaár met dat gekissebis! Jullie lossen het netjes op, of ik trek de stekker uit de livestream!” Binnen een week zou het land beter draaien dan een Zwitserse klok.  

Want laten we eerlijk zijn: wij weten al lang wáárover ze het oneens zijn. Dat hoeft niet elke dag op herhaling, als een politiek GTST met Kamerleden die “verbaal hun grenzen verkennen”. Wat wij nodig hebben, is dat ze het eens worden over hoe we de boel draaiende houden. Niet elke meningsverschil hoeft een staatscrisis te worden.  

Kijk, wij burgers moeten ook keuzes maken. Gaat de wasmachine stuk? Dan geen stedentripje naar Rome. Willen we tóch die stedentrip? Dan eten we drie weken macaroni met smeltkaas van de bonusaanbieding. Zo simpel is het. Maar daar in Den Haag lijkt elke begroting te eindigen als een aflevering van Wie de schuld heeft!

Dus, waarde politici, pak die uitgestoken hand. Niet omdat je elkaar ineens zo lief vindt, maar omdat dat de volwassen manier is om een land te besturen. Onderhandelen, niet over elkaar heen donderen. Wij hebben jullie gekozen om problemen op te lossen – niet om in permanente puberteit te blijven hangen.  

Kortom: trek dat colbert recht, veeg de politieke knoflooksaus van je mondhoek, en ga aan de slag. En rap een beetje – voordat de wasmachine écht stuk gaat.  

Geef een reactie