
In de verte, midden in een groene jungle, klinkt “oeh-oeh-aa-aa!” – en voor je het weet, zit je met een glimlach een nieuw ritueel te bouwen aan de rand van een kinderdekbed. Zó voelt “De avonturen van Binkie Toto”: als een zachte sprong terug naar je eigen kindertijd, terwijl je tegelijk iets doorgeeft aan de volgende generatie.
Een aapje als brug tussen generaties
Binkie Toto is niet zomaar verzonnen aan een schrijftafel; hij is geboren in het donker van een kinderkamer, in de verhalen van een jongetje van tien voor zijn broertjes en zusje, vlak voor het slapen gaan. Dat jongetje is inmiddels vader én opa, en geeft die oude, mondelinge avonturen nu een nieuw jasje in boekvorm. Je voelt dat meteen: de toon is warm, ritmisch en dichtbij, alsof iemand naast je op de rand van het bed is gaan zitten.
Monky werd Binkie Toto: een levendig, vrolijk aapje dat nooit stilzit, altijd net een stap verder gaat dan de bedoeling is, maar met het hart stevig op de goede plek. Hij slingert van boom naar boom, struikelt, probeert, durft opnieuw, en ontdekt onderweg precies die thema’s waar kinderen (en hun grote mensen) elke dag mee bezig zijn: eerlijk zijn, delen, bang zijn, verdwalen, ruzie maken, feesten, jarig zijn.
Verhalen die klein zijn, en precies daarom groot
De kracht van dit boek zit niet in één groot, doorlopend avontuur, maar in veel kleine momenten die ieder hun eigen glans hebben. Elk verhaaltje bevat een helder, bijna kind-eigen inzicht, zonder dat het moralistisch wordt. Een paar voorbeelden:
- In “De bananendief” leert Binkie dat als je vraagt, je beter krijgt, én dat een volle buik niet hetzelfde is als een licht hart.
- In “De verloren veer” blijkt vriendelijkheid mooier te maken dan welke pauwenveer dan ook.
- In “De wedstrijd zonder winnen” wordt winnen ineens iets heel anders als er een omgevallen schildpadje langs het pad ligt.
- In “Het glimmende televisie-oog” ontdekt Binkie dat meedoen leuker is dan kijken, en dat je de echte jungle mist als je alleen naar de schermjungle staart.
De verhalen zijn kort, ritmisch en eenvoudig opgebouwd, zodat (groot)ouders ze makkelijk kunnen voorlezen én navertellen. Dat maakt ze ideaal voor aan tafel, op de bank of als vast slaapritueel: één verhaal voor het slapengaan, nog even napraten, en dan met een beetje jungle in het hoofd de nacht in.
Een jungle vol gesprekjes na afloop
Wat De avonturen van Binkie Toto bijzonder maakt, is hoe vanzelfsprekend de grote thema’s in kleine, speelse scènes verstopt zitten. Niet als les, maar als aanleiding voor een gesprekje dat zich bijna vanzelf aandient.
Na “Bang zijn” kun je vragen: “Wanneer was jij laatst bang? Wat heb jij toen gedaan om toch dapper te zijn?”
Na “Ruzie” is het bijna logisch om samen terug te denken aan die keer dat “jij begon!” en hoe het voelde om weer vrienden te worden.
En na “De kleur van vriendschap” nodigt het verhaal uit om het te hebben over anders zijn, jaloezie, en trots kunnen zijn op wie je zelf bent.
Juist doordat de toon licht is, met een vleugje humor en een beetje spanning, durven kinderen vaak meer te vertellen over hun eigen dag. Het boek werkt zo als een zachte kapstok: je hangt er ervaringen, vragen en gevoelens aan op, zonder dat het zwaar wordt.
Illustraties die de jungle binnenhalen
De levendige illustraties maken de wereld van Binkie tastbaar: een groene, speelse jungle vol dieren, regenbogen, kokosnoten en slingerbomen. Ze helpen kinderen om de setting te begrijpen, mee te leven en mee te lachen, en geven (groot)ouders aanknopingspunten om tijdens of na het voorlezen te wijzen, te vragen, te fantaseren.
“Waar zou jij zitten als je in deze tekening was?”
“Hoe ruikt het hier, denk je?”
“Welke dierenvriend zou jij willen zijn?”
Zonder het te forceren nodigt het boek uit tot kijken, benoemen, verwoorden – precies dat wat jonge kinderen nodig hebben om hun binnenwereld en taal te laten groeien.
De hand van een verhalenverteller die het leven kent
Op de laatste bladzijden maakt de auteur zich even bekend. Peter Paul J. Doodkorte beschrijft hoe hij als vader en opa weet hoe krachtig verhalen kunnen zijn als brug tussen generaties: een gedeeld moment op de bank, een vraag voor het slapengaan, een glimlach om een ondeugend aapje dat toch altijd het goede wil.
Zijn achtergrond als mensgerichte strateeg en organisatieadviseur in het sociaal domein sijpelt subtiel door: dit zijn geen zoete, vlakke verhaaltjes, maar kleine levensoefeningen in kindertaal, met oog voor kwetsbaarheid, grenzen, samenredzaamheid en de menselijke maat. Tegelijk blijft de toon licht, speels en toegankelijk, precies wat je wilt in een boek voor kinderen van ongeveer vijf tot tien jaar.
Waarom dit boek op de bank mag blijven liggen
De avonturen van Binkie Toto is zo’n boek dat je niet in één keer uitleest om daarna in de kast te vergeten, maar een bundel waar je telkens één verhaal uit pakt op het moment dat het past. Als er ruzie is geweest. Als een kind ziek is. Als iemand bang was in het donker. Of gewoon, omdat het regent, en Binkie weet hoe je van een regenbui een waterfeest maakt.
Het boek nodigt (groot)ouders uit om samen te lezen, te lachen en al pratend de kleine grote thema’s van het leven te verkennen. Met elke “oeh-oeh-aa-aa” wordt de band een beetje sterker en sluipt er, bijna ongemerkt, een beetje jungle in het hoofd van iedereen die meeluistert.
