Blue Monday en de kleur van het leven

Volgens de kalender is het op maandag 19 januari 2026 weer zover. Blue Monday. De derde maandag van januari. De dag waarop het leven officieel zwaar is, de koffie lauw smaakt, de sokken niet bij elkaar passen en goede voornemens ergens onder de bank liggen te verstoffen naast een verloren afstandsbediening en een halve mandarijn. Tenminste, dat is het verhaal.

Blue Monday zou de deprimerendste dag van het jaar zijn. Berekend. Uitgerekend zelfs. Met een formule waar zelfs Albert Einstein waarschijnlijk even van had gezegd: “Doe maar niet.”Een optelsom van donkere dagen, lege portemonnees, mislukte sportschoolabonnementen en het knagende besef dat januari ongeveer zeven maanden duurt. Pieter heeft daar zo zijn twijfels bij.

Want eerlijk is eerlijk: wie heeft er níét af en toe een blauwe dag? Of een grijze. Of eentje met een lichtbruin randje en een rafelige binnenkant. Daar heb je geen maandag in januari voor nodig. Dat kan ook op een zonnige donderdag in mei, terwijl iedereen om je heen doet alsof geluk verplicht is.

Het gevaar van Blue Monday is niet dat we aandacht vragen voor mentale gezondheid. Integendeel. Dat is hard nodig. Het gevaar is dat we ons laten aanpraten dat we ons vandaag per definitie beroerd móéten voelen. Alsof somberheid een agenda-afspraak is:

Maandag 09.00 – wakker worden. 10.00 – koffie. 11.00 – existentiële leegte. Hoed je daarvoor.

Gelukkig zijn er organisaties zoals Wij zijn MIND die Blue Monday gebruiken om het gesprek te openen. Niet om de dag nóg zwaarder te maken, maar juist om in beweging te komen. Letterlijk. De Blue Monday Run. Hardlopen. Wandelen. Sjokken mag ook. Alles beter dan stil blijven staan in je hoofd. En daar raakt het iets wezenlijks.

Want een wandelingetje – of iets dergelijks – is op Blue Monday een goed idee. Net als op dinsdag. Of zaterdag. Of die ene woensdag waarop alles net even tegenzit en niemand precies weet waarom. Beweging helpt. Buitenlucht helpt. En soms helpt het al om te constateren dat het leven vandaag gewoon… een dag is. Niet blauw. Niet geel. Gewoon een dag.

Er bestaat ook zoiets als Yellow Day, ergens rond 20 juni. De gelukkigste dag van het jaar. Alsof geluk zich netjes laat plannen tussen de lunch en het journaal. Pieter vermoedt dat het leven daar hartelijk om lacht, een slok neemt en vervolgens zijn eigen gang gaat.

Misschien is dat wel de boodschap van Blue Monday. Niet dat deze dag deprimerend is, maar dat het oké is om je af en toe niet oké te voelen. Dat je daar niet meteen een label op hoeft te plakken. En dat je, als het kan, je jas aantrekt, naar buiten gaat en merkt dat de wereld er nog steeds is.

Met of zonder formule.

En als het vandaag geen topdag is? Dan is dat geen falen. Dat is mens-zijn. Morgen weer een kans. En overmorgen ook. Zelfs op een maandag. Zelfs in januari.

Geef een reactie