Snuffelen

Nacho, onze beagle, is een professioneel snuffelaar. Niet zomaar een snuffelaar, nee — een gepassioneerde, gecertificeerde, internationaal erkende neuswerker. Als er ooit een Olympische discipline “luchtverkenning” komt, krijgt hij goud. Zonder twijfel.

Hij snuffelt overal. Aan gras, aan stoeptegels, aan paaltjes, aan lucht, aan schaduwen van lucht. En natuurlijk — daar moeten we eerlijk over zijn — aan andere honden. Op plekken waarvan ik dacht dat zelfs innige relaties een zekere terughoudendheid zouden betrachten. Maar nee hoor, Nacho duikt er vol in. Rechtstreeks. Zonder gêne. Zonder vragenlijst, zonder toestemming van de Autoriteit Persoonsgegevens.

In de mensenwereld is dat anders. Wij snuffelen niet meer. Wij “netwerken”. Wij “doen onderzoek”. Wij “verkennen mogelijkheden tot samenwerking”.

Maar echt even snuffelen — nieuwsgierig zijn naar wie de ander is, zonder doel, zonder agenda — dat is verdacht geworden. Voor je het weet heb je een klacht aan je broek (die je daarna inderdaad beter goed ophoudt).

En dat terwijl snuffelen zoveel moois in zich draagt. Het is de oerste vorm van interesse. De meest pure variant van zeg, wie ben jij eigenlijk? Wij doen dat met LinkedIn-profielen, checkgesprekken en PowerPoints. Honden doen het met hun neus. Ze ruiken wat er speelt. Letterlijk.

Soms denk ik: wat als wij mensen ook weer een beetje zouden durven snuffelen? Niet fysiek — laten we het gezellig houden — maar zó, in de geest van het snuffelen. Even proeven wie er tegenover je staat. Een vraag stellen zonder direct te willen overtuigen. Een ontmoeting die ruikt naar nieuwsgierigheid, niet naar angst.

Nacho leert mij dat snuffelen ook een vorm van vertrouwen is. Hij stopt zijn neus in het onbekende, in de hoop dat het meevalt. En als het niet meevalt?

Dan gromt hij even, schudt zich uit, en gaat gewoon verder met snuffelen.

Geen drama, geen ingezonden brief, geen moreel debat over grenzen en intenties. Gewoon door.

Misschien is dat wel de boodschap van vandaag: Snuffel wat meer. Aan het leven, aan elkaar, aan ideeën. Ruik wat er leeft. En als iets stinkt — tja, dan weet je tenminste dat je neus nog werkt.

Geef een reactie