Protesteren of rellen

Protesteren, lieve mensen, is zo oud als de mensheid zelf. Van Mozes die zijn volk door de Rode Zee protesterend naar de vrijheid leidde, tot Greta die met een kartonnen bordje de halve wereld in beweging kreeg. Protest is de zuurstof van de democratie. Het is het recht om te zeggen: ik ben het er niet mee eens, en ik laat van me horen.

Maar ergens, onderweg van het Malieveld naar de A12, gaat er iets mis. Heel erg mis. Want terwijl de één met een spandoek zwaait, de ander leuzen scandeert en een derde een thermoskan koffie meezeult, duiken er plots mannen met bivakmutsen, stenen en flessen op. Hooligans. Mensen die demonstraties behandelen alsof het een uitwedstrijd is tegen Feyenoord. “Clubrivaliteit aan de kant, red Nederland,” stond er op een vlag. Serieus? Alsof je met een vlag de democratie kunt repareren.

Daarmee wordt protest gereduceerd tot spektakel. De ME als tegenstander, de politieauto als doelwit, het partijkantoor als piñata. Het is geen protest meer, het is rellen. En het verschil tussen die twee is groter dan tussen een herfststorm en een oranje herfstblad dat sierlijk dwarrelt.

En ja, ik weet het. Het is verleidelijk om de relschoppers weg te zetten als hersenloos tuig. Maar eerlijk: mijn geduld raakt wel op. Want wie stenen gooit naar agenten, speelt niet meer mee in het spel van de democratie. Wie containers in de fik steekt en richting een kantoor duwt, zet zichzelf buitenspel. Dan helpt geen “tjonge, tjonge, dat mag niet hoor” meer. Dan moet je het voelen. In je portemonnee. In je rechten. Niet om je de mond te snoeren, maar om je eraan te herinneren: protest is een voorrecht, geen vrijkaartje voor chaos.

De serieuze boodschap is simpel: protest is de motor van verandering, maar geweld is de rem die alles doet vastlopen. Je kunt niet tegelijk opkomen voor je mening én de samenleving terroriseren. Je kunt niet respect opeisen en tegelijk ramen ingooien. Dat is als roepen dat je de brandweer steunt terwijl je benzine op het vuur gooit.

Dus ja, protesteren moet. Rellen nooit. Want waar protest de zuurstof van de democratie is, daar is rellen de roetwolk die ons allemaal de adem beneemt.

Geef een reactie