Het Avontuur van het Witte Bolletje

Op een zonnige camping, ergens tussen de bomen en de tentjes, zat een groepje kinderen gezellig bij elkaar. De zon scheen, de vogels floten en overal hoorde je het zachte geroezemoes van vakantie.

Het was avond, en dat betekende maar één ding: toetjes-tijd! Iedereen zat in spanning: zou het weer dat geheimzinnige, superlekkere toetje zijn waar ze allemaal op hoopten?

Plotseling zwaaide de deur van het kleine campingwinkeltje open. Daar kwam Marga, the bazin van de camping – door Pieter stiekem ‘the lady of the house ‘Hyacinth’ genoemd – met een bakje in haar hand. Iets glanzends, ronds en wits lag erin—zo mooi dat je er bijna je zonnebril bij wilde opzetten.

“Eet maar snel!” riep Hyacinth lachend, “anders smelt het straks helemaal weg!”

Sam stak zijn lepel in het bolletje en voelde hoe koud en zacht het aanvoelde op zijn tong. “Oeh! Het tintelt een beetje!” giechelde hij.   Lisa nam ook snel een hapje. “Mmm, het smaakt zo zoet en lekker!”

Maar Lars, de slimste van het stel, keek geheimzinnig om zich heen. “Weet iemand wat er gebeurt als je niet snel genoeg eet?” vroeg hij.   Iedereen keek in hun bakje. Dat mooie, witte bolletje begon langzaam kleiner te worden. Eerst plakte het aan de rand van het bakje, daarna werd het een glinsterend melkplasje. “Hij smelt!” riep Nora verbaasd.

Lars lachte: “Zie je, de zon vindt dit toetje ook zo lekker, hij wil er snel van proeven!”

Alle kinderen smulden zo snel als ze konden, tot hun bakjes leeg waren en hun gezichtjes een beetje plakkerig.

“Wat zijn jullie toch slimme speurders,” zei Hyacinth. “Weten jullie nu wat het is? Het is iets dat wit is, dat smelt in de zon, en dat iedereen na het eten op de camping het allerliefst wil…”

De kinderen lachten, want ze hadden het raadsel opgelost. En weet je wat nou zo bijzonder is? 

IJs is er in allerlei smaken, maar op de camping is het witte bolletje altijd de favoriet!

En toen de zon langzaam onderging achter de bomen en iedereen tevreden napraatte, verzon Pieter Pottenkijker alvast weer een nieuw raadsel voor de volgende avond. Slaap lekker, slimme speurders, en tot het volgende raadselkwartier! Groetjes van Pieter Pottenkijker!

Geef een reactie