
Pieters Daglicht over Denkdingen
- Vanuit het thuiskantoor, nabij de waslijn en onder de appelboom
Wanneer de tenten zijn opgeborgen, de petanqueballen gerangschikt op alfabet en de geur van Franse knoflook plaats heeft gemaakt voor die van Hollandse regen op stoeptegels, heeft Pieter Pottenkijker zich weer genesteld in zijn vertrouwde werkvertrek. Een hoekje van het huis waar de zon net voor elven binnenglipt, waar het uitzicht reikt tot de buurman z’n klimhortensia, en waar, tussen het tikken der toetsen door, de stem van Radio 5 klinkt als een warm welkom van een oude vriend.
De Arbeidsvitaminen – o, zo’n degelijke naam dat je er haast een bruine jas bij aan zou trekken – blijkt elke dag weer een feest van herkenning. Liedjes met bakkebaarden, melodieën die ruiken naar pinda’s op de bar en dansvloeren van linoleum. Pieter neuriet mee met Anita Meyer, bromt langs BZN en zwijgt even stil bij Ramses. Niet uit devotie, maar uit een soort innerlijke ontroering die alleen muziek met vergeelde randjes kan oproepen.
En wat een energie, daar in de ochtend! De presentator, een mens van vlees en vinyl, weeft luchtige praatjes tussen de platen door alsof het allemaal vanzelf gaat. Ondertussen sorteert Pieter zijn aantekeningen, herschrijft een zin die net iets te veel naar camping riekte, en neemt een slok lauwe koffie. Het leven schrijdt voort, maar met een soundtrack die zegt: je bent nog niet vergeten.
Soms, als het zonlicht precies valt op de toetsen van zijn laptop en de baslijn van Earth, Wind & Fire de kamer vult, dan is het er ineens weer: dat gevoel van kunnen. Niet moeten, niet streven, maar zijn. Een lichte zwiep van levenslust, vermengd met melancholie, zoals alleen de radio dat kan brengen.
En zo werkt Pieter door, gewiegd door klanken die ooit klonken op transistorradio’s, bruiloften en autoritten zonder airco. De Arbeidsvitaminen doen hun werk. Niet als pil, maar als pleister op het gemoed. En ergens, tussen tien en twaalf, is het leven gewoon even helemaal oké.

Ik geniet van je mooie schrijfsters. Dank je wel. Gr Margriet.
Dank Margriet! Leuk om te horen en ik doe het graag!