Oud, maar zeker niet out!

Pieter Pottenkijker en Adri, zijn ruggensteun en steunpilaar gaan weer eens op reis. Hoewel de bestemming eerst niet geopenbaard kon, bleek het sterke vermoeden dat Pieter zijn heil weer zou zoeken (en vinden) in Frankrijk, juist.  Pieter heeft aldaar – in opdracht van De Kolderkrant – het mysterie van de Krasse Knarren ontrafelt.

De Kolderkrant is, voor mensen die het nieuws met een korreltje zout tot zich nemen, een onmisbaar dagblad. Dagelijks vullen Pieter en zijn collega’s – die veelal dezelfde naam dragen – het nieuws met absurde merkwaardigheden en anekdotes.

Hoewel het volgens de redactie van De Kolderkrant, de krant waarvoor Pieter Pottenkijker werkt, onvoorstelbaar is, zijn er mensen die onbekend zijn met dit medium en zijn reporter. Dit tekent volgens de redactie ook het karakter van Pieter: “Het mooiste gevoel voor Pieter is om een goede daad anoniem te doen – en vervolgens iemand erachter te laten komen.”

Periodiek onderzoekt Pieter ook mysteries. Hij doet dat met detectiveachtige kwaliteiten, veelal met een lichte, humoristische invalshoek. Hij is het toonbeeld van een anti-speurneus. Hij suggereert dat hij tegen de conventionele werkwijzen van detectives ingaat, maar gebruikt juist de meest kenmerkende detective-technieken.

Voor de lezer is het ingewikkeld, omdat Pieter regelmatig van perspectief verandert. De ene keer gebruikt hij het ik-perspectief, waarbij hij enkel zijn eigen gedachten en gevoelens volgt. Het volgende moment is hij de auctoriale verteller – de alwetende. Hij kijkt als het ware van bovenaf naar de wereld waar het verhaal zich afspeelt en overziet alles. Als alwetende verteller kan hij in ieders hoofd kijken en personage kruipen en weet hij wat er bij alle personages speelt. Ook als zij dat zelf niet weten. Daarnaast gebruikt hij ook het personale perspectief. Hierbij wordt de hoofdpersoon aangeduid met hij of zij en volgt de lezer deze als buitenstaander. Dus, zonder zelf actief deel te nemen aan het verhaal.

Wat Pieter ook ontrafelt, het resultaat – “Oud, maar zeker niet out! – Het mysterie van de Krasse Knarren” – is opnieuw een boeiend en vermakelijk verhaal, waarin als altijd de mix van humor, mysterie en alledaagse relaties centraal staan. Of Pieter is echt oud geworden, en de kunst van het vermakelijk schrijven verloren….

Geef een reactie