
Pieters’ Daglicht over Denkdingen
Een derde prijs bij het NK Banketbakken. En dat gewoon aan de Bermweg!
Heel Holland mag dan bij Omroep MAX massaal achter de oven staan om taarten te bakken die soms meer weg hebben van een ingestorte woontoren dan van een culinair hoogstandje, maar Pieter weet inmiddels beter. Voor echt banketbakkersvakmanschap hoef je helemaal niet naar de televisiestudio. Je moet gewoon in Capelle aan den IJssel zijn. En wel bij Bakkerij Stam aan de Bermweg!
Dat Bakker Stam goed kan bakken, is voor Pieter namelijk al jaren geen geheim. Daar heeft hij geen juryrapport, gouden medaille of ingewikkelde smaaktest voor nodig. Hij heeft Adri. Zijn lief heeft namelijk een traditie waar niet aan getornd mag worden. Op Koninginnedag – tegenwoordig Koningsdag, maar een goede tompouce trekt zich weinig aan van een koninklijke naamsverandering – trakteert zij Pieter steevast op een tompouce van Stam.
En dat is geen gewone tompouce. Nee, dat is een stukje banketbakkerskunst waar je bijna een lintje voor zou willen aanvragen. Knapperig bladerdeeg, romige vulling en een roze bovenlaag die zo verleidelijk glanst dat zelfs de plaatselijke juwelier er jaloers op zou worden.
Adri heeft er soms best een wachtrij voor over. En dat zegt wat. Want als Adri ergens voor in de rij gaat staan, moet het wel heel bijzonder zijn. Pieter zelf is overigens meer van het consumeren dan van het produceren. Hij staat liever aan het eind van de rij dan achter de deegroller. Ieder zijn vak, zullen we maar zeggen.
Dat Stam goed ligt bij de Capellenaren, blijkt trouwens ook uit de belangstelling in de winkel. Er zijn heel wat inwoners die weten waar ze moeten zijn voor een lekker gebakje, een gevulde koek of iets anders dat de goede voornemens onmiddellijk naar de achtergrond verdringt.
Maar nu is er ook landelijke erkenning!
Tijdens het Nederlands Kampioenschap Banketbakken van De BakkersVakWedstrijden heeft Bakkerij Stam deze week een prachtige derde prijs behaald met de roombotercake en gevulde koeken. Een prestatie van formaat voor bakker Mark van Dalen en zijn team, die voor het eerst aan deze landelijke wedstrijd deelnamen.
De eerste keer meedoen en dan meteen een podiumplaats. Dat is toch een beetje alsof je voor het eerst meedoet aan Heel Holland Bakt en meteen met een gouden garde naar huis gaat. Alleen hoefde Mark daarvoor niet eerst drie afleveringen lang met een zenuwachtig gezicht te vertellen dat zijn bavarois misschien niet helemaal opstijft.
Pieter stelt zich zo voor dat er bij Stam inmiddels een klein feestje is gevierd. Een extra kop koffie, een gebakje en misschien een bescheiden toost. Al zal dat laatste bij een bakkerij waarschijnlijk gepaard gaan met een flinke hoeveelheid kruimels op tafel.
En het mooie is: Mark en zijn team zijn nog lang niet klaar. De smaak van het winnen heeft blijkbaar naar meer gesmaakt. Volgend jaar willen ze opnieuw meedoen, met één duidelijk doel: die eerste prijs binnenhalen.
Pieter zou zeggen: vooral doen! Maar vergeet ondertussen niet waarvoor al die prijzen uiteindelijk bedoeld zijn. Niet voor een glimmende beker in een vitrinekast, maar voor al die mensen die dagelijks bij de bakker binnenlopen. Voor de vaste klanten, de toevallige passanten en natuurlijk voor Adri, die op Koningsdag haar tompouce komt halen.
Want hoe mooi een derde plaats op een Nederlands kampioenschap ook is, de echte jury staat gewoon in de winkel. Die proeft, geniet en komt terug. Soms zelfs met een wachtrij als bewijs van waardering.
En Pieter? Die heeft alvast een dringend verzoek aan Adri. Zou ze volgend jaar, als Stam die eerste prijs wint, misschien twee tompoucen willen meenemen? Eentje om de overwinning te vieren en eentje voor het geval dat de eerste onderweg naar huis op onverklaarbare wijze verdwijnt.
Want zeg nou zelf: een beetje extra vakmanschap op je bord kan nooit kwaad.
Heel Holland mag dan bakken, maar Capelle heeft Stam. En daar mag best een beetje slagroom op!
Pieter Pottenkijker
