De verdwenen verdwaler

Ergens diep verscholen in een doos met tijdloze gaten en een zweem van zeepbellen woonde Meneer Verdwaler. Meneer Verdwaler was een heuse kampioen; hij won elk jaar de Grote Verdwijnwedstrijd van camping Domaine Sainte Marie, versloeg zelfs de onzichtbare hamster van de buurjongen en kreeg daarvoor de Zilveren Zoekvergunning opgespeld op zijn borst—als je hem kon vinden, want meestal was hij net weer verdwenen.

Op een ochtend, met zonlicht dat zich lafjes door het wasmachinedeurraam drong, verdween hij opnieuw. Klaske, tien jaar en meester in dingen-zonder-naam-vinden, speurde onder de bank, achter de radiator en zelfs in oma’s gebittenpotje. Maar Meneer Verdwaler lachte in zijn vuistje – als hij een vuistje had gehad.

“Gevonden!” riep Klaske, terwijl haar hand de rand van de wasmand beroerde. Maar, zoals ieder logisch denkend kind weet: zodra je zegt dat je hem hebt, is hij altijd net weer weg. Kat Tjibbe staarde schuldbewust onder de kast vandaan, met een snorhaar vol wol én een twijfelachtige blik van ‘ik-weet-niets-ik-zweer-het’.

Ondertussen hing Meneer Verdwaler zich breed glimlachend uit het venster van Verdwalen 2.0, een geheimzinnig universum bevolkt door alle dingen die nooit gevonden worden. Links van hem trakteerde een sleutelhanger een pleister op een verdwenen usb-stick en rechts tikte een schaakpion een vork aan. Alleen Meneer Verdwaler werd daar nooit gevonden – want niemand zocht dáár.

Na uren zoeken, snuffelen en zelfs een speurtocht met een loep en een stuk oude kaas als lokaas was het raadsel nog niet opgelost. Klaske sloeg haar handen ten hemel en riep: “Hoe doe je dat toch, mysterie van de onvindbaarheid?!” Maar het bleef stil. Want zoals Meneer Verdwaler zelf altijd zegt: “Ik ben er altijd als je niet zoekt. Zodra je zoekt… ben ik weg.”

Tja, wie of wat deze kampioen verdwalen nu écht is? Dat is een vraag waar kinderen, katten én vergeten knuffels zich nog jarenlang het hoofd over zullen breken. Tot het volgende wasje, dan.

De Verdwenen Verdwaler 🫧

Pieters’ Raadselkwartier – aflevering voor speurneuzen met sokken vol gaten en hoofden vol vragen

Op camping Domaine Sainte Marie is iets — of iemand — zoek. Meneer Verdwaler, kampioen verdwijnen en houder van de Zilveren Zoekvergunning, is weer foetsie.
Klaske zoekt overal: in de wasmand, bij oma's tanden, en zelfs in Kat Tjibbes snorharen… maar Meneer Verdwaler? Die hangt vrolijk uit het raam van een wereld waar alles verdwijnt wat wij kwijt zijn.

Kun jij raden wie – of wat – hij is?

Want misschien… heel misschien… verschijnt hij wel weer, precies wanneer niemand ernaar op zoek is.

Geef een reactie