• voor de (jongeren van) de Stichting Breath – geschreven bij de presentatie van “Even Stilstaan”
die avond verhalen zij
– van wat ze zagen
– van wat ze deden
met elkaar – voor elkaar
dáár!
voor mensen
mensen als jij en ik
mét elkaar
stonden zíj klaar
ik was erbij
– die avond –
mocht meekijken
door hún ogen
luisteren
met hún oren
voelen
met hún hart
en zij…
zij vertelden
het en allemaal
de jeugd
waarvan men zegt
– gauw en in ’t algemeen –
dat hij niet deugd
slechts denkt en gelooft
ik!
díe jeugd
net nog vreemden
voor zichzelf
– soms –
voor elkaar
– zéker –
en toch
hand in hand
voor d’ander klaar
dáár!
díe jeugd
ze maken stil
– ademloos –
met als gegeven
een gulle lach
een simpele kus
een lief gebaar
een beetje levenslucht
een ademtocht liefde
even in de armen
even aan de borst
méér
méér is het niet
en toch
hún verhaal
brengt míj thuis
een brok in de keel
de ogen nat
waar het om draait
écht om draait
niet om geld of goed
maar om jou
en jou
en jou!
zie ook: http://www.stichtingbreath.nl/nieuws
