• de kunstlobby, 10 oktober 1997

de kanker,
ziekte met de grote K
heeft ze te pakken
er is
zeggen de artsen
geen redden meer aan
zeker
ze zijn
– zoals dat heet –
op leeftijd al
maar toch
het zijn wél
míjn pa en ma!
en nu
nu zijn ze ziek
dóódziek
ik én zij
wéten dat
léven daarmee
tot het onvermijdelijke
– de dood –
volgt
en toch
tóch wacht je op het wonder…
