blootgeven

• de kunstlobby, april 1996
oester

op het unieke moment dat,
– eigenschap van tijd -,
nooit weer zal komen,
voel jij de drang,
– emotie zo je wilt -,
tot het geven van uiting,
aan dát, wat jóu bezielt!

en je geeft jouw eigen vorm
aan dát, wat jij
– met woorden anders misschien –
wilt zeggen.

tegen jezelf of,
– die het zien, horen of voelen wil –
ieder ander.

ze zijn deel van jou,
– die uitingen –
van jóuw persoon,
van jóuw geschiedenis.

zij vertellen,
– in stukjes en beetjes -,
over jou,
de mens die jíj bent.

jaren later zelfs,
als jij,
– door tijd en ervaring gevormd –
soms wel eens denkt:
heb ík dat gemaakt?

weet dan,
wat jij maakt,
ooit,
is blijvend,
een deel van je zelf,
jouw eigen ik,
ooit.

wat jij maakt is dat,
waarmee jij,
voor de ander,
jezelf,
soms even maar,
– al dan niet begrepen –
blootgeeft!

Geef een reactie